Στον τρίτο βράχο από τον Ήλιο

Μια ζωή, η επιστήμη και άλλα παράλληλα σύμπαντα

σε συνεργασία με τον Μάκη Προβατά

Το βιβλίο αυτό είναι κάτι παραπάνω από μια βιογραφία· είναι ένας οδηγός διαδρομής προς την επιτυχία πρωτίστως ως εσωτερική πληρότητα, που περνά από τη μέγιστη ενεργοποίηση των δυνατοτήτων, το πάθος, την αίσθηση του μέτρου και το σεβασμό προς τη Γνώση. Ένα βιβλίο που θεωρούμε ότι πρέπει να διαβάσουν όλοι και κυρίως οι νέοι σαν προτροπή, σα διδασκαλία, σαν έμπνευση, σαν αφύπνιση…

Ο Δημήτρης Νανόπουλος, ο κορυφαίος διεθνούς φήμης Έλληνας φυσικός, παρουσιάζει το παράδειγμα της ζωής του μέσα από την αναμφισβήτητα -πέρα από βραβεία και διακρίσεις- επιτυχία της επιστημονικής του πορείας. Με αφετηρία την παιδική του ηλικία ξετυλίγει ειλικρινώς όλα εκείνα τα γεγονότα, που συνέθεσαν το επιστημονικό του status και διαμόρφωσαν την προσωπικότητά του. Ακόμα και στα σημεία, που παρατίθενται επιστημονικά δεδομένα, η αφήγηση δεν υστερεί ρυθμού, καθώς ο αναγνώστης επικεντρώνεται τόσο στον ενθουσιασμό και το πάθος του επιστήμονα που συμβαίνει να ταυτίζεται με αυτόν και να νοιώθει μια υπερηφάνεια, που δεν του αναλογεί.

Παράλληλα με τη βιογραφία, για την οποία χρειάστηκαν 43 πολύωρες συναντήσεις, παρουσιάζεται από το Μάκη Προβατά το παράλληλο με την πορεία του επιστήμονα ιστορικό πλαίσιο- επιστημονικό, πολιτικό, κοινωνικό, καλλιτεχνικό. Τα δυο αυτά κομμάτια υπέροχα ισορροπημένα πηγαίνουν το είδος της βιογραφίας ένα βήμα παραπέρα. Παράλληλα τα σημεία αναφοράς σε προσωπικότητες του πνεύματος (Νίτσε, Σοπενχάουερ, Καμύ, Ντοστογιέφσκι) δημιουργούν έναν αρμονικό πνευματικό “διάλογο”.

Το επιστέγασμα και η ουσία των συναντήσεων του Δημήτρη Νανόπουλου με το Μάκη Προβατά, που υπερέβησαν το στόχο μιας τυπικής βιογραφικής καταγραφής διαμορφώνοντας έτσι το κλίμα για ένα διαφορετικό επίπεδο πνευματικής επικοινωνίας αλλά και μια προσωπική σχέση, εμπεριέχεται με ακρίβεια- όπως αρμόζει άλλωστε σε ένα θεωρητικό φυσικό- στις τελευταίες γραμμές του βιβλίου δια στόματος Δημήτρη Νανόπουλου.

“Βαθιά μέσα μου γνωρίζω ότι υπάρχουν παράλληλα σύμπαντα, αλλά δυστυχώς δεν θα μπορέσω ποτέ να βρεθώ σε κάποιο από αυτά. Θα ήθελα πολύ να δω αν σε κάποιο από αυτά τα σύμπαντα, υπάρχουν (και εκεί) ένας “Νανόπουλος” και ένας “Προβατάς” οι οποίοι συζητούν και τι λένε…”

Μερικά αποσπάσματα από το βιβλίο…

[…] “Ο επιστήμονας πάντα θα έπεται, η Γνώση αιωνίως θα προηγείται.”

[…] “Σε κάθε επιστήμονα, σε κάθε άνθρωπο, θα πρέπει να υπάρχει ένα μίνιμουμ αυτοσεβασμού και αυτοεκτίμησης αλλά ταυτοχρόνως και ένα μάξιμουμ στο οποίο πρέπει να φτάνει η ανασφάλειά του.”

[…] “Η έπαρση είναι εκφυλισμένη υπερηφάνεια.”

_

γράφει η Βίκη Κοσμοπούλου