Στο τετράδιο της ψυχής
ζωγραφίζω με μπογιές ανεξίτηλες
τις μεγάλες γιορτές της ζωής μου.
Θιασάρχης εγώ
κι οι χαρές κι οι λύπες κομπάρσοι,
πέτρωσαν οι μορφές τους
σε γρανίτες κόκκινους ή πράσινους,
ακολουθούν το γύρισμα των σελίδων
χορεύουν ανάμεσα σε γράμματα κι αριθμούς
βήματα ρυθμικά κι επιδέξιες κινήσεις
στροφές κυκλικές κι υποκλίσεις
στο κοινό που τις παρακολουθεί.
Φλερτάρουν απελπισμένα
με τον κωφάλαλο χρόνο
που τις σέρνει βιαστικός
σ’ αβυσσαλέα μονοπάτια.
Ακροβατούν στο συρματόσχοινο της σκιάς του
που ολοένα μεγαλώνει,
κάπου – κάπου του βγάζουν
τη γλώσσα την αυθάδικη
που με θράσος περιγελάει την εντολή του
” Υπό σκέψη το ταξίδι σας μαζί μου”.
_
γράφει η Πολυξένη Βακιρλή
“Φλερτάρουν απελπισμένα / με τον κωφάλαλο χρόνο
που τις σέρνει βιαστικός / σ’ αβυσσαλέα μονοπάτια.”
Γοητευτικό, φίλη μου Πόλα!