γράφει ο Κατερίνα Σιδέρη

Οφείλω να ομολογήσω πως είχα καιρό να διαβάσω βιβλίο με χιουμοριστική χροιά και το απόλαυσα ιδιαιτέρως. Ένα μπέρδεμα, μια κατάσταση που οδηγεί σε ευτράπελα, φέρνει γέλιο, συγκίνηση και προβληματισμό σχετικά με τις ανθρώπινες σχέσεις. Βρισκόμαστε στο Σιάτλ. Εκεί θα γνωρίσουμε την Έιπριλ, τον Γουέστλεϊ και τη Λόρα. Οι τρεις τους θα αποτελέσουν τις κορυφές ενός τριγώνου, μα μη βιαστείτε να σκεφτείτε πονηρά, όχι ερωτικού. Θα γίνουν γρανάζια μιας παρεξήγησης και θα προσφέρουν στον αναγνώστη χαμόγελα, αγωνία για τη συνέχεια και ανάλαφρη διάθεση.

Η Έιπριλ είναι 38 ετών και ζει μόνη. Είναι εσωστρεφής, μοναχική και υπεραναλυτική. Εργάζεται από το σπίτι, δεν συναναστρέφεται με κόσμο, έχει έναν αδερφό τον Μπεν ο οποίος ταράζει κάπως τα λιμνάζοντα νερά της καθημερινότητάς της, διαβάζει πολύ και πλάθει με το μυαλό της ιστορίες.

Ο Γουέστλεϊ είναι 35 ετών και συγκατοικεί με τον Κόρι και τη Τζίλιαν. Είναι όμορφος, εσωστρεφής και αυτός, ντροπαλός και ευγενικός. Εργάζεται στο βιβλιοπωλείο Read The Roym στη γειτονιά της Έιπριλ, είναι υπεύθυνος για τα μεταχειρισμένα βιβλία και του αρέσουν τα φανελένια πουκάμισα.

Τέλος η Λόρα, είναι εδώ και πέντε χρόνια χήρα και μεγαλώνει μόνη της την 7χρονη κόρη της Ολίβια. Είναι προσωπική βοηθός αγορών σε πολυκατάστημα, λατρεύει τη δουλειά της και φυσικά το διάβασμα. Όπως αντιλαμβάνεστε το κοινό σημείο αναφοράς όλων είναι το βιβλίο, μα και το βιβλιοπωλείο, μέσα στο οποίο θα διαδραματιστούν τα περισσότερα γεγονότα που τους αφορούν.

…το ωραίο με τα μυστήρια στα μυθιστορήματα ήταν ότι πάντοτε λύνονταν, αν και ίσως όχι με τον τρόπο που θα περίμενες εσύ…

Η Έιπριλ χωρίς δεύτερες σκέψεις αποφασίζει να προσεγγίσει τον Γουέστλεϊ, τον οποίον καιρό τώρα έχει ξεχωρίσει, αφήνοντάς του ένα γράμμα μέσα σε ένα βιβλίο. Τολμά αν και αμέσως μετά την υλοποίηση του σχεδίου της το μετανιώνει, μα πλέον είναι αργά. Το γράμμα έχει αλλάξει χέρια, μα δεν έχει φτάσει σε εκείνα του Γουέστλεϊ και κάπως έτσι ξεκινά η περιπέτειά τους.

Το βιβλίο οι φόνοι της κίσσας του Άντονι Χόροβιτς στο οποίο κρύβεται το γράμμα της Έιπριλ, η επιρροή από τα μυθιστορήματα μυστηρίου με τα οποία καταπιάνεται αυτήν την εποχή ένας από τους τρεις ήρωες, ένα συναδελφικό φλερτ αλλά και ένα ρομαντικό βιβλίο ικανό να κρατήσει συντροφιά στον Γουέστλεϊ, μας εισάγουν στην ιστορία και μας υπόσχονται αμείωτο ενδιαφέρον για τη συνέχεια.

Θα διαβάσουμε για μια ξαφνική πρόταση σχετικά με την προβολή του βιβλιοπωλείου σε ταινία, για ένα νέο βιβλίο το οποίο επιλέγεται σε λέσχη ανάγνωσης αλλά και για το σημείωμα που βρίσκει πρόσφορο έδαφος στα χέρια ενός παραλήπτη και κάπως έτσι αρχίζει ένας φαύλος κύκλος παρεξηγήσεων άνευ προηγουμένου.

Ένα νέο σημείωμα καίει τα χέρια της Έιπριλ και δεν είναι το μόνο μιας και θα ακολουθήσουν κι άλλα. Ένας δεύτερος και μικρός ρόλος θα δοθεί σε ‘ηθοποιό’ χωρίς να τον διεκδικήσει. Ένα γαλάζιο επιστολόχαρτο θα χρησιμοποιηθεί για τις ανάγκες της αλληλογραφίας και μια γυναίκα κατατρώει με τα μάτια της τον Γουέστλεϊ, ενόσω εκείνος συνεχίζει να ξεσκαρτάρει μεταχειρισμένα βιβλία.

…όλα τα βιβλιοπωλεία έχουν από μόνα τους μαγεία…

Λάτρεψα τους ήρωες μα και κάποιους ακόμη οι οποίοι μοιράστηκαν δεύτερους ρόλους όπως η Ολίβια ή η νταντά της. Λάτρεψα τη γραφή της δημιουργού, το παραμύθι με ηρωίδα τη Φίφη Αναμπέλα, αλλά και τη χειρονομία της Έιπριλ να χρηματοδοτήσει το ταξίδι του Μπεν. Αναθάρρησα με το email προς τον δημιουργό του βιβλίου τρεμάμενες καρδιές και γέλασα με την προσφορά χειροποίητων μπισκότων προς τον ξαφνιασμένο αποδέκτη τους.

Τα πράγματα μεταξύ των ηρώων όλο και περιπλέκονται. Τα μηνύματα που λαμβάνει η Έιπριλ στο κινητό της από άγνωστο αριθμό, η βόλτα για ανανέωση της γκαρνταρόμπας της τελευταίας, το καθιερωμένο τσάι του προσωπικού του βιβλιοπωλείου αλλά και το ραντεβού στου Τρελοκάπελα, δίνουν τη σκυτάλη στην άκυρη και κωμικοτραγική συνεισφορά της Άσλεϊ και κάπως έτσι η κατάσταση βγαίνει εκτός ελέγχου.

Από τα βιβλία που διαβάζω, επιλέγω μια φράση που μου κίνησε το ενδιαφέρον για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο της Moira Macdonald, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, επέλεξα την παρακάτω:

…μερικές φορές στη ζωή, αυτό που κάνουμε είναι απλώς να βλέπουμε τα πράγματα από τη θετική τους πλευρά. Αν δεν ξέρουμε τι συμβαίνει, είναι πάντοτε προτιμότερο να μη βάζουμε κακό με το μυαλό μας. Να περιμένουμε το καλύτερο…

Ξέρω πως αδημονείτε να μάθετε πώς έληξε αυτή η παρεξήγηση ανάμεσα στους τρεις, μα δεν προτίθεμαι να σας ικανοποιήσω. Θα σας πω πως την αυλαία κατεβάζει μια υπέροχη Ημέρα των Ευχαριστιών που με συγκίνησε το δίχως άλλο, θα σας πω επίσης πως κάποιοι κάνουν δειλά βήματα και αλλάζουν τον τρόπο ζωής τους και τέλος θα σας πω πως, αυτό το σημείωμα που έγραψε και έκλεισε μέσα σε η βιβλίο η Έιπριλ, στάθηκε η αφορμή για μια ενδελεχή ενδοσκόπηση στα άδυτα των ψυχών τους των τριών ηρώων.

Στο βιβλίο φιλοξενούνται χαρακτήρες σχεδόν απομονωμένοι, με μηδαμινή προσωπική ζωή, με δίψα για ζωή, μα μη μελαγχολείτε γιατί το σημείωμα, το βιβλίο και δη το συνοικιακό βιβλιοπωλείο, θα καταφέρει να φέρει στη ζωή τους πνοή αλλαγής, πνοή αισιοδοξίας και που ξέρετε ίσως και έρωτα.

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:

Ένα ανώνυμο γράμμα στις σελίδες ενός βιβλίου καταλήγει σε λάθος χέρια.

Μια γοητευτική ιστορία για τις απρόσμενες συναντήσεις και τη μαγεία των βιβλιοπωλείων.

H Έιπριλ, μια έξυπνη και μοναχική γυναίκα, έχει αρχίσει να βαριέται στη δουλειά της: αφήνει μέσα σε ένα βιβλίο ένα γράμμα για τον Γουέστλεϊ, τον υπάλληλο του βιβλιοπωλείου της γειτονιάς της, ο οποίος έχει ένα γλυκό χαμόγελο και του πάνε πολύ τα φανελένια πουκάμισα. Η Λόρα, μια πολυάσχολη μητέρα που έχει παραιτηθεί από τον έρωτα, αγοράζει το βιβλίο, βρίσκει το γράμμα και πιστεύει ότι ο Γουέστλεϊ το άφησε για εκείνη. Ένας όμορφος άντρας που αγαπά τα βιβλία είναι ακριβώς αυτό που έψαχνε. Εντωμεταξύ ο Γουέστλεϊ παραείναι απορροφημένος από τα γυρίσματα μιας ταινίας στο βιβλιοπωλείο για να προσέξει κάποια από τις δύο. Καθώς η ανώνυμη αλληλογραφία της Έιπριλ και της Λόρα συνεχίζεται, η πληκτική τους καθημερινότητα τίθεται υπό αμφισβήτηση, αφήνοντας μια αχτίδα ελπίδας να φανεί. Μήπως το ευτυχισμένο τέλος είναι κοντά;

Το Όπως στα βιβλία είναι ένα παιχνιδιάρικο αφιέρωμα στον ρομαντισμό, τη φιλία και τα βιβλιοπωλεία, καθώς και σε όσα έχουν ξεμείνει ανάμεσα στις σελίδες των βιβλίων που αγαπήσαμε — από ένα ξεχασμένο χαρτάκι μέχρι την καρδιά κάποιου.

Δυο κολλητές φίλες στην πιο δύσκολη χρονιά της μέχρι τώρα ζωής τους. Φιλίες, έρωτες, επιθυμίες, στόχοι, δοκιμασίες. Σε άλλα θα πετύχουν, σε άλλα όχι. Σίγουρα όμως θα βρουν τον δρόμο για το αύριο!

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα του βιβλίου.

Η Moira Macdonald (Μόιρα Μακντόναλντ) είναι κριτικός τέχνης στην εφημερίδα Seattle Times. Το Όπως στα βιβλία είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.