
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Ακολουθήστε μας

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και...

Πιστεύουμε ότι το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Όμως πιστεύουμε λάθος. Διότι η κοίτη διατηρείται αμετακίνητη, πάντα, σταθερή. Όπως τα λόγια που με αγάπη ειπώθηκαν. Όπως οι αναμνήσεις, όσο παλιές και να ήταν. Άλλωστε, το βάθος, το πλάτος, το μήκος, η θερμοκρασία των νερών,...

Ο ήλιος τον έβρισκε στην παραλία να μαζεύει τα φύκια. Τα έκανε σωρούς και μετά με το ίδιο δικράνι τα γύριζε στη θάλασσα. Σε εκείνη ανήκαν. Σαν τέλειωνε καθόταν στο μπαλκόνι του και τις μιλούσε. Της θάλασσας κι εκείνης με τα αμύγδαλα μάτια -μόνο που εκείνα τα μάτια...
Διαβάστε κι αυτά

Ο ήλιος τον έβρισκε στην παραλία να μαζεύει τα φύκια. Τα έκανε σωρούς και μετά με το ίδιο δικράνι τα γύριζε στη θάλασσα. Σε εκείνη ανήκαν. Σαν τέλειωνε καθόταν στο μπαλκόνι του και τις μιλούσε. Της θάλασσας κι εκείνης με τα αμύγδαλα μάτια -μόνο που εκείνα τα μάτια...

H Όλγα εντελώς αυθόρμητα και με τα μάτια της βουρκωμένα άρχισε να του εξιστορεί το παιδικό της όνειρο. “Το κορίτσι στεκόταν όρθιο στα κάγκελα της αυλής του σπιτιού του. Ήταν παιδί ακόμα και στην ψυχή του δεν υπήρχε καχυποψία. Του άρεσε να ζωγραφίζει, να αποτυπώνει...

Το βράδυ εκείνο του Δεκέμβρη του 1943 ο Ντίνος Δρίτσας ο τελωνειακός,δεν κοιμήθηκε...η Σουηδέζατου Ερυθρού σταυρού ήταν μεγάλο μούτρο,όμως έπρεπε να μάθει τι είχε μέσα το σεντούκι με ταγερμανικά γράμματα,που ξεφόρτωσε το πλοίο με το σιτάρι...Σηκώθηκε μεσάνυχτα και...
Καλογραμμένο, ευχάριστο, με γρήγορο ρυθμό και ωραίο χιούμορ – και μάλλον το πιο καλά ευθυγραμμισμένο με τις αρχικές προδιαγραφές των “Ιστοριών για δύο” όσον αφορά στην δομή (η ίδια κατάσταση δοσμένη από την διαφορετική οπτική γωνία των δύο συγγραφέων σελίδα προς σελίδα).
Όλοι εμείς οι υπόλοιποι (μέχρι στιγμής) συμμετέχοντες κάναμε τις μικρές ή μεγαλύτερες παρασπονδίες μας!
Συγχαρητήρια, Κώστα και Γεωργία!
Έξυπνη γραφή και από τους δύο! Εκείνη η ιδέα για την συγγραφή ενός βιβλίου για τα φιλιά εκπληκτικά συναρπαστική! Καλό θα ήταν να μη μείνει μόνο ιδέα, ένα στολίδι για το σενάριο αυτής της μικρής ιστορίας του Κώστα και της Γεωργίας! Να ευχηθώ να μας χαρίσουν το βιβλίο των φιλιών? 🙂