Πολιορκία, του Ντέμη Κωνσταντινίδη

Τα χείλη σου

πόρτα επτασφράγιστη

που αναζητώ κλειδί

να ξεκλειδώσω.

Ζητώ να ενδώσω

μέσα στην ύλη σου

να βυθιστώ.

Θα μπερδευτώ

πρώτα στο γέλιο σου

ύστερα ολότελα

θα ζαλιστώ!

Όταν μ’ ανοίξεις

όταν τ’ ανοίξω

και τα δαγκώνω

και τα φιλώ…