Η Άλις Ράσελ, κατά τη διάρκεια μιας εκδρομής στην αυστραλιανή ύπαιθρο, από αυτές που οργανώνουν οι εταιρείες για ενίσχυση του ομαδικού πνεύματος και της συνεργασίας μεταξύ των εργαζομένων, αγνοείται στους λόφους Γκίραλανγκ, όπου πριν πολλά χρόνια είχαν βρεθεί κατά καιρούς πτώματα γυναικών. Τι της συνέβη; Γιατί ξέφυγε το γκρουπ των γυναικών από το μονοπάτι; Πόσα μυστικά κρύβει στα βάθη της η αυστραλιανή ύπαιθρος;

Στο δεύτερο μυθιστόρημα με πρωταγωνιστή τον ομοσπονδιακό πράκτορα Άρον Φαλκ, του Οικονομικού Εγκλήματος, έχουμε μια υπόθεση εξαφάνισης μιας γυναίκας που εργαζόταν σε εταιρεία με υποψίες για ξέπλυμα μαύρου χρήματος, κάτι που επιτρέπει την ανάμιξη του Φαλκ και της νέας συνεργού του, Κάρμεν Κούπερ. Η ιστορία ξετυλίγεται διττά, με την πορεία των ερευνών και τις ανακρίσεις των υπόπτων (κυρίως των γυναικών της ομάδας που έκανε την εκδρομή) στο σήμερα και την καθημερινότητα των συνεργάτιδων τις τρεις μέρες της μοιραίας εκδρομής.

Ο Φαλκ ανακαλύπτει διάφορες μικρολεπτομέρειες που τον οδηγούν σε πολλά και ποικίλα συμπεράσματα ενώ κατά τη διάρκεια της εκδρομής έχουμε μια κλιμάκωση των σχέσεων μεταξύ των γυναικών, σε συνδυασμό με τις δύσκολες καιρικές και κλιματικές συνθήκες που έχουν να αντιμετωπίσουν πέντε άνθρωποι, όχι και τόσο δεμένοι μεταξύ τους. Δε φτάνουμε σε ακρότητες επιβίωσης, άλλωστε μιλάμε για τρεις μέρες μόνο, αλλά μια σπίθα είναι αρκετή για να ανάψει μια φωτιά που υπέβοσκε πολύ καιρό τώρα στον εργασιακό τους και όχι μόνο περίγυρο. «Απομονωμένες εκτάσεις όπου η βλάστηση φύτρωνε πυκνή και άγρια σε μια γη απρόθυμη ν’ αφήσει οτιδήποτε να της ξεφύγει» (σελ. 27), αυτό είναι το περιβάλλον στο οποίο μπαίνουν πέντε γυναίκες με ελάχιστη εμπειρία κατασκήνωσης και με βασικά εφόδια επιβίωσης, που έτσι και χαθείς λιγοστεύουν επικίνδυνα. Η Άλις Ράσελ, η Μπριάνα ΜακΚένζι, η αδελφή της, Μπέθανι, η Λόρεν Σο και η Τζιλ Μπέιλι καλούνται να δαμάσουν την άγρια φύση γύρω τους αλλά κυρίως μέσα τους. Θα τα καταφέρουν;

Ο Άρον Φαλκ μεταβαίνει σ’ ένα μέρος γεμάτο παγίδες και κινδύνους έχοντας μαζί του τους χάρτες πεζοπορίας που χρησιμοποιούσε ο πατέρας του στα διαλείμματά του από την καθημερινότητα, γεμάτους σημειώσεις και παρατηρήσεις. Πρόκειται για μια τρυφερή ανάμνηση που ακόμη πονάει και σταδιακά την αποκαλύπτει στη συνεργάτιδά του, οπότε καταγράφονται με τρυφερό και γλυκό τρόπο οι στιγμές με τον άνθρωπο που τον έφερε στη ζωή και η σταδιακή απομάκρυνσή τους. Ο Φαλκ παρουσιάζει τον πατέρα του με όλα τα χρώματα, δεν κρύβει τίποτα (τουλάχιστον στον εαυτό του) και η αγάπη του γεννήτορά του για τα μονοπάτια είναι μια ευκαιρία να ακολουθήσει τα χνάρια του σε διαδρομές της φύσης, εφόσον δεν κατάφερε να τα ακολουθήσει στη ζωή.

Η «Άγρια Φύση» είναι ένα απλό σχετικά στην πλοκή του μυθιστόρημα, με δυο παράλληλες πορείες που οδηγούν στη λύση του μυστηρίου, με λιτές αλλά δυνατές περιγραφές της αυστραλιανής φύσης, με ωραίο ψυχογράφημα του Άρον Φαλκ, μόνο που μου έλειπαν πολλά από τα θετικά γνωρίσματα που αγάπησα στο πρώτο βιβλίο της σειράς, την «Ξηρασία».