γράφει ο Πάνος Τουρλής

Ο Ραμόν βάζει τη ροζ μπλούζα της αδελφής του και αρχίζει με την καλύτερή του φίλη να ψάχνουν το ροζ παντού γύρω τους: στα γουρούνια, στα φλαμίνγκο, στη φύση, οπότε και διαπιστώνουν ότι αυτό το χρώμα είναι το αγαπημένο της, στο λεξιλόγιό τους («τα βλέπω όλα ρόδινα»), στο ηλιοβασίλεμα και πώς βάφει τα πάντα γύρω με αυτό το χρώμα, παντού. Μια όμορφη ιστορία με λίγες και σύντομες προτάσεις που ακυρώνει το στερεότυπο «το ροζ είναι κοριτσίστικο χρώμα» και με μια μόνο φράση αποτυπώνει την αλήθεια: «Άραγε ανήκουν σε κάποιον τα χρώματα;».

Η εικονογράφηση είναι φυσικά γεμάτη ροζ και αποτυπώνει την ανεμελιά, την ευδιαθεσία και τη χαρά κάθε παιδιού στον κόσμο που ανακαλύπτει το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει. Μεγάλα και χορταστικά σχέδια, χιλιάδες μικρές εικόνες μέσα σε μεγαλύτερες που δημιουργούν απίθανες ιστορίες στο μυαλό των μικρών αναγνωστών, εκπληκτικές μα απλές λεπτομέρειες από το πάρκο, τη θάλασσα, τη φάρμα, το σπίτι ζωντανεύουν με τον καλύτερο ρεαλιστικό και ταυτόχρονα σουρεαλιστικό τρόπο την ιστορία. Υπέροχα τα δισέλιδα με τα χιλιάδες παιδιά και τις ποικίλες δραστηριότητές τους, με τα χιλιάδες παγωτά (πολλά σχέδια, σχήματα, μεγέθη κλπ.) και ο πίνακας με το ροζ ηλιοβασίλεμα. Μικρές εκπλήξεις, έξυπνες επιλογές αντικειμένων και πολλά άλλα θετικά γνωρίσματα αποτυπώνουν με τον καλύτερο τρόπο το κείμενο.