Γιώργος Κοζίας | Άννα Φίρλινγκ

18.02.2018

Ω θάνατοι σε δόσεις, ω έμποροι μικροί,

η Άννα Φίρλινγκ θα πληρώσει.

Μόνη, ξυπόλητη

σέρνει το άδειο καρότσι της

στα γυμνά πεδία της ατέλειωτης σφαγής,

γόνιμη σαν μαγιάτικη βροχή,

ευλογημένη ως μάννα εξ ουρανού.

Η Άννα Φίρλινγκ θα πληρώσει.

Θα αγοράσει την ταπεινή ζωή

με το ακριβότερο νόμισμα

για τις χαρές που δεν ήρθαν ποτέ,

για τα γκρεμισμένα όνειρα.

Η Άννα Φίρλινγκ θα εξοφλήσει,

με το μαύρο γάλα των παιδιών της.

Ω θάνατοι σε δόσεις, ω έμποροι μικροί,

μιλώ σε έναν καινούργιο κόσμο,

χωρίς ζωή καταραμένη,

χωρίς Τετάρτη των τεφρών,

χωρίς επιούσιο ταπεινωτικό,

χωρίς τοτέμ,

χωρίς λυγμό,

χωρίς μαστίγιο και σταυρό,

χωρίς θεό-αφεντικό.

 

Κουράγιο, Άννα, το μέλλον έχει ήδη ξεκινήσει.

 

 

Γιώργος Κοζιάς-Πολεμώντας υπό σκιάν...Ελεγεία και Σάτιρες- Εκδόσεις Περισπωμένη, 2017

αναδημοσίευση από το Μονόκλ

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου