Η ψυχοκόρη

15.02.2020

Στροβιλίζονται οι λέξεις στο μυαλό το ταραγμένο,

Κάνουν να βγουν στο φως, μα δεν το καταφέρνουν.

Τι τις εμποδίζει αναρωτιέμαι, μα απάντηση ποιος να δώσει!

Και η ασάφειά τους με τυραννά με την καλυμμένη αποκοτιά τους.

Μα όταν αποφασίσουν να βγουν στης μέρας τη λαμπράδα,

τι αίσθημα πληρότητας… Το πλάκωμα της ψυχής ως μη γενόμενο.

Και οι λέξεις, καλές κακές, γεμίζουν το χαρτί

Και το μολύβι τρέχει μη και τις προλάβει όλες…

Μα λίγες, μα πολλές, λίγη σημασία έχει, αφού τις γεννά η έμπνευση

Γοητευτική παρατρεχάμενη της πεζοποίησης και ψυχοκόρη της.

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου