
Σπάζω την κούκλα
που μου χάρισαν μικρό παιδί.
Πολλά γυάλινα ερείπια στην κοιλιά της.
Ισχνές λεπίδες λάμνουν στο χάος
και χαράζουν με μένος τα γυμνά της κόκαλα.
Ποιος κομμός συνοδοιπόρος
θα απαλύνει της τραγωδίας τη βαθειά ουλή;
Ποια σοφόκλεια ικεσία
θα προστρέξει στο βωμό
να ικετέψει της κάθαρσης το μανουάλι;
Εσθήρ, Εσθήρ
συγκέντρωσε τη φωνή σου,
ποια λύτρωση θα αιτήσεις απόψε
για τον οίκο σου;
_
γράφει η Καλλιόπη Δημητροπούλου








0 Σχόλια