Ιωάννα Μαγοπούλου | Το ράγισμα

Δημοσίευση: 22.02.2018

Ετικέτες

Κατηγορία

Ράγισα πολλές φορές, και τώρα πια έχω σπάσει.

Έχω διαλυθεί σε μικρά, τόσο δα κομματάκια, που προσπαθούν να επιστρέψουν «σπίτι».

Μα είναι αδύνατον να κολλήσουν έτσι απλά,

δίχως μια σφιχτή αγκαλιά που θα τα φέρει κοντά,

χωρίς ένα χάδι που θα τα αγγίξει,

ή ένα «σ’ αγαπώ» που θα τους δείξει το δρόμο.

Κι όσο μένουν μακριά, ακολουθούν διαφορετικές διαδρομές.

Τόσο που, σιγά σιγά χάνονται, και εξαφανίζομαι κι εγώ.

 

 

Η Ιωάννα Μαγοπούλου γεννήθηκε το 1997 στη Δράμα. Είναι προπτυχιακή φοιτήτρια της Παιδαγωγικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ασχολείται με τη λογοτεχνική γραφή, η οποία της επιτρέπει να εκφράζεται και να δημιουργεί τις δικές της ιστορίες.

 

αναδημοσίευση από το Μονόκλ

 

Ακολουθήστε μας

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Έγινες πια η Προσευχή μου η Βραδινή… Μικρή αόρατη Θεά... Βρέχει-Φυσάει και είσαι Συ που  απέναντί μου στέκεις και με Προκαλείς, με Προσκαλείς να πολεμήσω το Ανίκητο   Να νικήσω το Απύθμενο Βάθος της Άγνοιας.   Μα πώς να σε γνωρίσω Ουρανέ, που δε σε φτάνω πώς...

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου