Μαρία Ιορδανίδου … ”το μίασμα θα έρθει να σε βρει”

3.02.2018

«Το σπίτι μου είναι το κάστρο μου, λέει ο αστός.

Αφού εγώ είμαι χορτάτος, τι με νοιάζει τι κάνει ο διπλανός μου!».

Δεν είναι όμως έτσι, γιατί όταν πεινά ο διπλανός σου,

όταν βρωμίσουνε τα χνώτα του από την πείνα, αυτή η μπόχα θα βγει στη μέση αργά ή γρήγορα.

Θα απλωθεί στον αέρα, θα γίνει μίασμα, και όσο κι αν ανεβάσεις τα τείχη του κάστρου σου,

το μίασμα θα έρθει να σε βρει.

 

Απόσπασμα από το βιβλίο «Σαν τα τρελά πουλιά»

 

 

Μαρία Ιορδανίδου (1897 – 6 Νοεμβρίου 1989) η συγγραφέας της «Λωξάντρας».

Ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία κατά την ώριμη και γεροντική ηλικία της. Αντλεί τα θέματά της από την περιπετειώδη ζωή της, που μοιράστηκε ανάμεσα στη γενέτειρά της Κωνσταντινούπολη, Πειραιά, Βατούμ Ρωσίας, Αλεξάνδρεια και Αθήνα. Μέσα από την προσωπική της ιστορία παρουσιάζει τις τραγικές πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα. Τα βιβλία της που γνώρισαν μεγάλη εκδοτική επιτυχία χαρακτηρίζονται από έντονη νοσταλγική διάθεση, απλότητα, αμεσότητα και ζωντανούς διαλόγους. Σκοπός της ήταν να διασώσει κάποιες μνήμες που χάνονταν κι όχι να παρουσιάσει έργο υψηλών λογοτεχνικών αξιώσεων. Το 1978 βραβεύτηκα από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως με τον Χρυσό Σταυρό και το Οφίκιο της Αρχόντισσας του Οικουμενικού Θρόνου.

 

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η δίψα

Η δίψα

-Μαμά, γιατί εγώ δεν πάω σχολείο σαν όλα τα παιδιά; -Σε ποιο σχολείο; -Να, εδώ που είμαστε τώρα. Βλέπω κάθε μέρα τα παιδιά με τις τσάντες τους που πάνε και θα ήθελα να πάω κι εγώ. -Δεν σε καταλαβαίνω... Άσε τις κουβέντες να δούμε πώς θα περάσει κι η σημερινή μέρα. Και...

Χειροπιαστά όνειρα

Χειροπιαστά όνειρα

Το δωμάτιο άδειο. Δυο πολυθρόνες ορφανές, αντικριστά. Τα παράθυρα χωρίς κουρτίνες, οι τοίχοι δίχως κάδρα. Γκρι τοίχοι, σπατουλαρισμένοι. Κανένα ψεγάδι πάνω τους. Και τα παράθυρα με τζάμια τόσο καθαρά που περιμένεις τον αέρα ή την κάψα. Τα κανάτια κλειστά αφήνουν...

Το χάρισμα της επικοινωνίας

Το χάρισμα της επικοινωνίας

Διανύει την έκτη δεκαετία της ζωής της. Κάθεται σε μια γωνιά, στην κυριολεξία, για να μην ενοχλεί. Σέβεται τα «θέλω» και τις ανάγκες των άλλων κι όμως… Πού πήγε η «ικανότητά» της να μπορεί να επικοινωνεί με όλους; Τι έγινε; Γέρασε κι έχασε αυτό το χάρισμα; Μέχρι και...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου