Μαρία Ιορδανίδου … ”το μίασμα θα έρθει να σε βρει”

3.02.2018

«Το σπίτι μου είναι το κάστρο μου, λέει ο αστός.

Αφού εγώ είμαι χορτάτος, τι με νοιάζει τι κάνει ο διπλανός μου!».

Δεν είναι όμως έτσι, γιατί όταν πεινά ο διπλανός σου,

όταν βρωμίσουνε τα χνώτα του από την πείνα, αυτή η μπόχα θα βγει στη μέση αργά ή γρήγορα.

Θα απλωθεί στον αέρα, θα γίνει μίασμα, και όσο κι αν ανεβάσεις τα τείχη του κάστρου σου,

το μίασμα θα έρθει να σε βρει.

 

Απόσπασμα από το βιβλίο «Σαν τα τρελά πουλιά»

 

 

Μαρία Ιορδανίδου (1897 – 6 Νοεμβρίου 1989) η συγγραφέας της «Λωξάντρας».

Ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία κατά την ώριμη και γεροντική ηλικία της. Αντλεί τα θέματά της από την περιπετειώδη ζωή της, που μοιράστηκε ανάμεσα στη γενέτειρά της Κωνσταντινούπολη, Πειραιά, Βατούμ Ρωσίας, Αλεξάνδρεια και Αθήνα. Μέσα από την προσωπική της ιστορία παρουσιάζει τις τραγικές πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα. Τα βιβλία της που γνώρισαν μεγάλη εκδοτική επιτυχία χαρακτηρίζονται από έντονη νοσταλγική διάθεση, απλότητα, αμεσότητα και ζωντανούς διαλόγους. Σκοπός της ήταν να διασώσει κάποιες μνήμες που χάνονταν κι όχι να παρουσιάσει έργο υψηλών λογοτεχνικών αξιώσεων. Το 1978 βραβεύτηκα από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως με τον Χρυσό Σταυρό και το Οφίκιο της Αρχόντισσας του Οικουμενικού Θρόνου.

 

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Η Ωραία Θάσος

Η Ωραία Θάσος

- γράφει η Ιωάννα Μαρία Νικολακάκη - Θα ‘χε ένα χρόνο τώρα, ίσως και παραπάνω, που ο Σταμάτης ο Δακαρέμης είχε ανοίξει εκείνο το καινούργιο καφενείο στην πάνω γωνία του Νέου Φαλήρου. Προηγουμένως, ο χώρος αυτός ενοικιαζόταν για κάτι παραστάσεις χοροδράματος, δεν...

Ο Ντόγκυ

Ο Ντόγκυ

Ο Δημητράκης ήταν ένα μοναχικό αγόρι επτά χρόνων. Δεν ήταν αυτό που λέμε ’’μονόχνοτος,’’ παρά ταύτα δεν  έκανε  παρέες και φίλους, ούτε εύκολα ούτε δύσκολα. Στα διαλείμματα του σχολείου, ναι μεν συμμετείχε στα ομαδικά παιχνίδια των συμμαθητών του, μα μόλις ακουγόταν...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου