Νύχτα ασύγγνωστη

28.06.2017

Άλλη μια νύχτα μοιάζουν να ’ναι αληθινά

τα πιο παράξενα σημάδια στο σκοτάδι,

να καθρεφτίζονται σε κρύσταλλα νερά

σαν φώτα οι πόθοι της ψυχής κι αυτό το βράδυ.

 

Δεν είναι ρούχο το σκοτάδι δανεικό

να το φορούν οι σκέψεις έτσι απλά στους ώμους·

είναι σεντόνι στης σιωπής τον πανικό

που αργοσκεπάζει των ερώτων μας τους δρόμους.

 

Ίσως στα μάτια σου πεθαίνουν οι σκιές,

ίσως οι πόθοι ζωντανεύουν κι επιμένεις

να ξενυχτάς, να περιμένεις και να κλαις

και για αλύτρωτες ψυχές ιστούς να υφαίνεις.

 

Πώς να ξεθάψεις τα κρυμμένα της ζωής;

Πώς τα σημάδια τους τη μέρα ν’ ανταμώσεις;

Πάλι τα λόγια σου μετράς κι όλο αργείς.

Νύχτα ασύγγνωστη ποτέ μη ξημερώσεις.

_

γράφει ο Σάββας Βραχνός

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Ανώνυμος

    Κυρία Κάντα, σας ευχαριστώ για άλλη μια φορά για την επιμέλεια και τη δημοσίευση.
    Σάββας Βραχνός.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου