Ο ανάποδος καθρέφτης

Δημοσίευση: 26.07.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Σώσε με
Φρέσκο το αίμα
Στον τοίχο κυλάει ο πόνος
Χρώμα κόκκινο
Στο σώμα
Το σύνθημα φωνάζει
Σώσε με
Νεκρές οι λέξεις
Στα μάτια ανταμώνουν τις σιωπές
Κοίτα με
Ξεριζώνω την ψυχή
Αλλότρια τα κομμάτια
Η καρδιά στεγνή, ζητάει αίμα
Να βγει η ανάσα
Πού να κοιτάξω;
Με βλέπω και τρομάζω
Καθρέφτης ανάποδος
Ο φόβος μπερδεύει όλα τα προσωπεία
Τα φόρεσα
Πώς χώρεσα;
Και τώρα;
Πες μου, αλήθεια
Τώρα; Ποιο απ' όλα θα με σώσει;

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φαντάσματα

Φαντάσματα

Κάτι νύχτες Που τρίζουνε τα μάνταλα στις πόρτες Που σέρνονται στα μάρμαρα πνιγμένες προσευχές Κάτι νύχτες  Που τρέμουν τα παράθυρα θανάτου πυρετό Ξεχύνονται αντίλαλοι απ’ τα υπόγεια Κάτι νύχτες χτυπήσανε τις πόρτες μα δεν ήτανε κανείς.   Κάτι νύχτες έσβηναν τα...

Μυρτώ

Μυρτώ

Τρίτη και δεκατρείς εχθές, δεν βγήκα από το σπίτι, στο κολυμβητήριο να πάω, απέφυγα. Κοιμήθηκα ώρες πολλές, ώρες πολλές κοιμάμαι, έχοντας ύπνο καλόν. Ξυπνώντας εχθές το πρωί στις ένδεκα (στις δώδεκα κοιμήθηκα ξανά), ολοκλήρωσα κάτι, που, από προχθές, Δευτέρα, του μήνα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Μυρτώ

Μυρτώ

Τρίτη και δεκατρείς εχθές, δεν βγήκα από το σπίτι, στο κολυμβητήριο να πάω, απέφυγα. Κοιμήθηκα ώρες πολλές, ώρες πολλές κοιμάμαι, έχοντας ύπνο καλόν. Ξυπνώντας εχθές το πρωί στις ένδεκα (στις δώδεκα κοιμήθηκα ξανά), ολοκλήρωσα κάτι, που, από προχθές, Δευτέρα, του μήνα...

Ροζ

Ροζ

Πάντα το έλεγε η μάνα μου: “Μάλλιασε η γλώσσα μου, μην βάζεις τα άσπρα με τα χρωματιστά, θα χαλάσουν τα ρούχα”. Μα εγώ μια ζωή, ανοικοκύρευτη.  “Ξερω τι σου λέω,  θα προσέχω”. Πήρα όλη την μπουγάδα, Και τα’μπλεξα. Τα ‘μπλεξα όλα.  Και τώρα βρίσκομαι εδώ, Να κλαίω πάνω...

Εκφοβισμός

Εκφοβισμός

Δεν έχει ουδεμία αξία να γράψω ή να μιλήσω για όσα έχω περάσει.   Δεν έχω ανάγκη από βλέμματα λύπησης ή λόγια θαυμασμού.   Διατηρώ την ανθρωπιά, αλλά και την επιμονή μου. Αυτό μόνο αξίζει να εκμυστηρευτώ.   _ γράφει ο Νικόλαος...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Καιρό έχω να σ’ ανταμώσω αγαπημένη μου Άννα… συγκλονιστικό και πάλι το ποίημά σου!!! Τετριμμένα πια τα μπράβο μου, όμως κάθε φορά αυτή την ανάγκη μου βγάζεις…Μπράβο Άννα μου, να είσαι πάντα καλά, καλή συνέχεια σε ό,τι κάνεις!

    Απάντηση
  2. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Τα δέχομαι με μεγάλη χαρά τα μπράβο σου Σοφία μου. Σε ευχαριστώ πολύ πολύ. Να είσαι καλά!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου