Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Σώσε με
Φρέσκο το αίμα
Στον τοίχο κυλάει ο πόνος
Χρώμα κόκκινο
Στο σώμα
Το σύνθημα φωνάζει
Σώσε με
Νεκρές οι λέξεις
Στα μάτια ανταμώνουν τις σιωπές
Κοίτα με
Ξεριζώνω την ψυχή
Αλλότρια τα κομμάτια
Η καρδιά στεγνή, ζητάει αίμα
Να βγει η ανάσα
Πού να κοιτάξω;
Με βλέπω και τρομάζω
Καθρέφτης ανάποδος
Ο φόβος μπερδεύει όλα τα προσωπεία
Τα φόρεσα
Πώς χώρεσα;
Και τώρα;
Πες μου, αλήθεια
Τώρα; Ποιο απ’ όλα θα με σώσει;
_
γράφει η Άννα Ρουμελιώτη
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/poIQRlKFsqs?si=dw3B64qvnTyvmlQt Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε...
Ακούω για αποφοίτηση, για θρανία που αδειάζουν,για εξετάσεις και στιγμές που τώρα πια αλλάζουν.Όμως όταν αλλάζεις περιβάλλον, δεν σημαίνει πως ξεχνάς,ούτε πρέπει να σκοπεύεις όσα έζησες να προσπερνάς.Θα κρατήσεις επικοινωνία, δεν θα αποκοπείς,στο νέο μέρος που θα πας,...
με σκοτώνεις σου ουρλιάζω καθώς βάζεις τα δύο σου χέρια γύρω απ' τον λαιμό μου μην σταματάς, σκέφτομαι κάνε το, κάνε το δίχως να χάνεται χρόνος πονάω ήδη, δεν με νοιάζει ο πόνος με νοιάζει να φύγω - γρήγορα με νοιάζει να το κάνεις σωστά για να ελευθερωθώ ...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
με σκοτώνεις σου ουρλιάζω καθώς βάζεις τα δύο σου χέρια γύρω απ' τον λαιμό μου μην σταματάς, σκέφτομαι κάνε το, κάνε το δίχως να χάνεται χρόνος πονάω ήδη, δεν με νοιάζει ο πόνος με νοιάζει να φύγω - γρήγορα με νοιάζει να το κάνεις σωστά για να ελευθερωθώ ...
Ο έρωτας δεν έρχεται με χάδι.Εισβάλλει — κεραυνός με επίκληση.Ξεγυμνώνει τα όνειρα από τα ρούχα της λογικής,χορεύει με το αγρίμι που τάιζες χρόνιαμε τη σάρκα της ηθικής.Στο μέτωπο της ψυχής, πυρετός ρουφάτο δηλητήριο της μοναξιάςκατευθείαν από το αίμα.Το «εγώ»...
Σαν δύο δέντρα που οι ρίζες τους μες στη σιωπή του χρόνου ανταμώνουν και μες τα βάθη της ψυχής στην ίδια αγάπη στεριώνουνΈτσι και εμείς, κι αν οι συνθήκες μας φυλάσσουν μακριά, έχουμε πάντα μια κρυφή ζεστή αγκαλιάΟι μέρες, οι βδομάδες, σαν άνεμοι περνούν και φέρνουν...
Καιρό έχω να σ’ ανταμώσω αγαπημένη μου Άννα… συγκλονιστικό και πάλι το ποίημά σου!!! Τετριμμένα πια τα μπράβο μου, όμως κάθε φορά αυτή την ανάγκη μου βγάζεις…Μπράβο Άννα μου, να είσαι πάντα καλά, καλή συνέχεια σε ό,τι κάνεις!
Τα δέχομαι με μεγάλη χαρά τα μπράβο σου Σοφία μου. Σε ευχαριστώ πολύ πολύ. Να είσαι καλά!!