Select Page

Παιχνίδια

Παιχνίδια

Ηλιόλουστο, κυριακάτικο πρωϊνό. Καβάλησε επιδεικτικά τη σέλα και μάρσαρε δύο ατελείωτα λεπτά, για να πικάρει τους γείτονες. Αδιαφορούσε για την επίμονη αδιακρισία τους. Τρελαινόταν όμως με το θολό, μεσόκοπο βλέμμα τους που μύριζε θάνατο. Ευτυχώς εκείνη είχε την κόκκινη, γυαλιστερή μηχανή της. Μάρσαρε δυνατά, για τελευταία φορά και χάθηκε στη στροφή, παίρνοντας τον δρόμο για την εθνική.

Το δίτροχο πετούσε τώρα ψηλά στους αιθέρες. Κι όταν το κοντέρ έφτασε στο τέρμα, η ανυπόμονη ταξιδιώτισσα  τρύπωσε επιτέλους σε άλλη διάσταση. Αγέρωχη αμαζόνα, έλαμπε από ευτυχία μέσα στην δερμάτινη στολή της. Δεν την ένοιαζε πια κανείς και τίποτα. Όλα έμοιαζαν μικρά κι ασήμαντα, ανίκανα να σαμποτάρουν τη στιγμιαία  ευτυχία, που χαρίζει απλόχερα, η ταχύτητα μιας γρήγορης μοτοσικλέτας.

Στο μισάωρο, μεθυσμένη από την πελαγίσια αύρα, έκοψε ταχύτητα, άναψε το δεξί φλας και σταμάτησε σύριζα στον γκρεμό, να χορτάσει θάλασσα. Να πλημμυρίσει γαλήνη.  

Απέραντο γαλάζιο, ίσα που  κυμάτιζε. Στο βάθος, ανέμελο, το πλοίο της γραμμής.

Η Βιβή έβγαλε το κράνος και το πέρασε στο χέρι της. Πήρε βαθιά ανάσα, τράβηξε νευρικά τα μαλλιά της πίσω κι έπειτα έσκυψε στο καθρεφτάκι τού τιμονιού. Οι ρυτίδες ήταν ακόμη εκεί.  

_

γράφει η Γεωργία Βασιλειάδου

 

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Χαρούλα Σμαρνάκη

Η αγάπη και το πάθος μου για τη μελέτη της ελληνικής γλώσσας αλλά και της κλασικής γραμματείας με οδήγησαν στη Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Τμήμα Φιλολογίας, με ειδίκευση στον Τομέα Κλασικών Σπουδών. Ωστόσο μου άρεσε πάντοτε να γράφω. Ή πιο συγκεκριμένα, μου άρεσε να γράφω περισσότερο από το να μιλάω. Μάλλον από νωρίς πίστεψα στη δύναμη, τη γοητεία του γραπτού λόγου και στον τρόπο που εκφράζεται η ψυχή και τα συναισθήματά της μέσα από αυτόν. Και κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω άρθρα, κείμενα, ποίηση και παιδικά παραμύθια. Για να βάζω σε κάποια άκρη του μυαλού μου χωριστά τα καλά από τα άσχημα, τα αληθινά από τα ψεύτικα και μέσα από το παιχνίδισμα και το συνταίριασμα των λέξεων να τους αλλάζω θέση και να γίνονται όλα ξανά από την αρχή. Γράφω για να να ξεθυμώνω με τον κόσμο που ζω και για να θυμώνω περισσότερο με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου και δεν πολυκαταλαβαίνω. Και για να μπορώ κάθε βράδυ να ονειρεύομαι πως αυτός ο κόσμος ίσως γίνει κάποτε λίγο καλύτερος.

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!