Παιχνίδια

16.07.2017

Ηλιόλουστο, κυριακάτικο πρωϊνό. Καβάλησε επιδεικτικά τη σέλα και μάρσαρε δύο ατελείωτα λεπτά, για να πικάρει τους γείτονες. Αδιαφορούσε για την επίμονη αδιακρισία τους. Τρελαινόταν όμως με το θολό, μεσόκοπο βλέμμα τους που μύριζε θάνατο. Ευτυχώς εκείνη είχε την κόκκινη, γυαλιστερή μηχανή της. Μάρσαρε δυνατά, για τελευταία φορά και χάθηκε στη στροφή, παίρνοντας τον δρόμο για την εθνική.

Το δίτροχο πετούσε τώρα ψηλά στους αιθέρες. Κι όταν το κοντέρ έφτασε στο τέρμα, η ανυπόμονη ταξιδιώτισσα  τρύπωσε επιτέλους σε άλλη διάσταση. Αγέρωχη αμαζόνα, έλαμπε από ευτυχία μέσα στην δερμάτινη στολή της. Δεν την ένοιαζε πια κανείς και τίποτα. Όλα έμοιαζαν μικρά κι ασήμαντα, ανίκανα να σαμποτάρουν τη στιγμιαία  ευτυχία, που χαρίζει απλόχερα, η ταχύτητα μιας γρήγορης μοτοσικλέτας.

Στο μισάωρο, μεθυσμένη από την πελαγίσια αύρα, έκοψε ταχύτητα, άναψε το δεξί φλας και σταμάτησε σύριζα στον γκρεμό, να χορτάσει θάλασσα. Να πλημμυρίσει γαλήνη.  

Απέραντο γαλάζιο, ίσα που  κυμάτιζε. Στο βάθος, ανέμελο, το πλοίο της γραμμής.

Η Βιβή έβγαλε το κράνος και το πέρασε στο χέρι της. Πήρε βαθιά ανάσα, τράβηξε νευρικά τα μαλλιά της πίσω κι έπειτα έσκυψε στο καθρεφτάκι τού τιμονιού. Οι ρυτίδες ήταν ακόμη εκεί.  

_

γράφει η Γεωργία Βασιλειάδου

 

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου