Πόθοι

23.09.2018

Μακριά από της πόλης τη βοή
θορύβων την αμείωτη καμπύλη
αμέτρητων φραγμών, τριγμών, πικρή χολή
του χάους την απύθμενη την δίνη

Στο δάσος των σκιών ποθώ έναν ήλιο
καθάριο μπλε απέραντου ουρανού να ιδώ
στων Μετεώρων βράχων του θεού ψάχνω βινύλιο
για να λαγιάσω της ψυχής μου την ηχώ

Στης θάλασσας την άκρη μιας άνοιξης τ’ αλάτι
κάτω απ τον ίσκιο μιας ελιάς ανθών χαλί
να ξαποστάσει της αγάπης τ’ άσπρο άτι
να βρει ουσία της ζωής μου το φιλί

_

γράφει η Ελένη Λουκά

Μην ξεχνάτε ότι το σχόλιο σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου