Σταυρούλα Ηλία | Λαΐς: της φύσεως το κάλλιστον φιλοτέχνημα

8.03.2018

1. Η φημισμένη εταίρα, η Λαΐς η Κορινθία

2. πολλούς άνδρες ευχαρίστησε

3. οδηγώντας τους στα μυστικά μονοπάτια

4.  μιας πρωτόγνωρης ηδονής

5. Κάποιοι ξεψύχησαν μπροστά στα σκαλοπάτια της

6. οι αφελείς –νόμισαν τους είχε αγαπήσει.

7. Ήταν όμορφη, θεϊκά τα κάλλη της

8. Γνώριζαν μόνο ό,τι έβλεπαν, τη σάρκα δηλαδή

9. το δέρμα το θεσπέσιο, τη σπίθα στα μάτια

10. τα εβένινα μαλλιά,

11. δε ρώτησε κανείς

12. δεν αναρωτήθηκε τι υπάρχει πιο μέσα

13. Αν υπήρχε βέβαια κάτι.

14. Αυτή ξενυχτούσε, όταν δεν δούλευε

15. γράφοντας ποιήματα

16. Η λάμπα της έφεγγε όλο το βράδυ

17. Και το μυαλό της καιγόταν

18. στην αναζήτηση της λέξης

19. Μα ποιος νοιαζόταν για τούτη της την κλίση;

20. Μόνο το κορμί της  μάγευε.

21. Έγραφε, έγραφε η Λαΐς, η ξακουστή εταίρα

22. Μα μόνο για αυτήν

23. μονάχα για τον εαυτό της

24. Από ανάγκη…

25. Δεν ήθελε κανείς να δει τα γραπτά της

26. Φοβόταν ν’ αποκαλυφθεί

27. να φανερώσει τη μοναξιά , τον πόνο

28. τη θλίψη τη μεγάλη

29. Που ο έρωτας περνά και χάνεται

30. Που η ομορφιά περνά και χάνεται

31. Που  ο χρόνος περνά και χάνεται

32. Που η νεότητα περνά και χάνεται

33. Που η ζωή περνά και χάνεται

34. Η Λαΐς η Κορινθία,

 35. η περιλάλητη εταίρα

36. Έκαψε όλα της τα ποιήματα

37. Όταν κατάλαβε πως έφτασε πια η ώρα της

38. Δεν  ήθελε να πέσουν σε χέρια άσχετα

39. Τα’ χε σαν παιδιά της, κρίμα θα’ ταν…

40. Κι έτσι της έμεινε η δόξα του τέλειου κορμιού.

 41. Κανείς  δεν ξέρει πως ήταν ποιήτρια σπουδαία.

42. Μα και τι σημασία είχε για την Ελλάδα του 5ου αιώνα;

43. (Τη στιγμή εκείνη φτιάχνονταν Παρθενώνες)

44. Για Λαΐδες θα μιλάμε τώρα; Εξάλλου

45. υπήρξαν άνδρες ποιητές πολύ-πολύ σπουδαίοι.

46. Κι εκείνη τι ήταν;  Γυναίκα, σώμα, σάρκα.

47. Τίποτε άλλο.

48. Κι όταν πια γέρασε

49. ουδείς θυμόταν

50. «ποία ήτο η Λαΐς»

 


Η Σταυρούλα Ηλία είναι απόφοιτη της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάζεται ως καθηγήτρια φιλόλογος στο Γύθειο Λακωνίας, όπου και διαμένει με την οικογένειά της. Παρακολουθεί ΜΠΣ με θέμα τη θεωρία της Λογοτεχνίας και τη Δημιουργική Γραφή. Κείμενά της έχουν δημοσιευτεί σε έντυπα φιλολογικού ενδιαφέροντος.

 

αναδημοσίευση από το Μονόκλ

 

Ακολουθήστε μας

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Διαβάστε κι αυτά

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου