Στοχαστικά και ασύμβατα

11.10.2018

Αλληλοκοιτάχτηκαν με μια ενοχική ομολογία
για την αλληγορία των λόγιων μηνυμάτων
που με σπουδή και ευφροσύνη έσπευσαν να χαρακτηρίσουν
ως συλλογικό ηρωισμό και προσωπική αυτοθυσία,
στάση ζωής να ενστερνισθούν και έκφραση αρχών
και να διατρανώσουν με σπονδές και σοφίας αναγωγές
ως χρέος δόκιμης ερμηνείας και ηθικής προβολής,
χωρίς άλλοθι σκοπιμότητας και πνεύμα συναλλαγής.
Η ισονομία πρόταγμα και μέγεθος η αξιοσύνη
για τις πολύμορφες ανατροπές και τις κοινές στοιχίσεις.

Αποτίμησαν πως η επίκληση και ο αναβαπτισμός
σε ιδεοκρατικές θεωρίες και αντιστασιακές συμπεριφορές,
αποτρέπουν μια επίπλαστη και σκαιά καθημερινότητα,
απορρίπτουν ως απειλή τις αναφορές και ενταγμένες παραδοχές
που με δεκασμικούς πανηγυρικούς και ύποπτες αλλοτριώσεις
λειτουργούν ως πρόσχημα αξιών και αφορμή μεταλλαγών, 
από τη χειραγώγηση, στη δικαίωση και την αποδοχή,
για μια συμβατή, ομοιόμορφη και αποδεκτή συνέχεια.
Η βεβαιότητα, της τέχνης πλάνη και η αναγνώριση ευθύνη,
για το κενό της αμφισβήτησης και τ’ άδηλο της σειράς.

Συντάχτηκαν στοχαστικά σε ευέλπιδες ανακατατάξεις,
απέφυγαν ιστορικά ομοιώματα, συγκρίσεις και αγκιστρώσεις
και πολυφώνησαν σε εύρυθμες και ελκυστικές μονοφωνίες,
ανένταχτοι να στρατευθούν σε επαναστάσεις και υπερβάσεις.
Και σαν αναστοχάστηκαν τη μίμηση στην ακολουθία των εποχών,
είδαν επαναλήψεις εύσχημες σε επίπεδα και όρια γνωστά
και αναγνώρισαν πως η πραγματικότητα, με μια αρχέτυπη επιστασία,
ψευδαίσθηση είναι αρχέγονη και ασύνειδη αυταπάτη.
Ασύλητο θέσπισμα κι αμύητο θέσφατο η προσωπική αλήθεια,
άχρονη αρχή η ύπαρξη και  η αρμονία αέναη προσφυγή.

 

_

γράφει ο Γιώργος Αλεξανδρής

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

φαντάσου

φαντάσου

στον John Lennon    φαντάσου  γαλάζιο σύννεφο στου ορίζοντα τη ράχη  στάλες αγάπης να ραντίζουν τις καρδιές μας  της λήθης άγγιγμα να γίνεται το δάκρυ  κραυγές που ενώθηκαν σε μία οι πληγές μας   φαντάσου  πρασινοκίτρινο χειμέριο λουλούδι  ευωδιάζει μέσ’ στα...

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ' αγαπώ σαν το αλάτι και σαν την άσπρη ζάχαρη πως την πίκρα μου να κρύψω στη ζωή την άχαρη Να 'σαι το ξινό λεμόνι το γλυκό αμύγδαλο να 'σαι το νερό στην βρύση το κρασί στο δίλαβο Να 'σαι ο γλυκός καφές μου φρούτο στο καλάθι μου να δροσίζεις τις βραδιές μου σαν μετρώ...

Αρμονία και ολοκλήρωση

Αρμονία και ολοκλήρωση

Της ψυχής μου το άδειο κατώφλι είναι γεμάτο από το βλέμμα της απουσίας σου. Οι θύμησες, ρεμβασμός και θεία λειτουργία, ρυθμικός χορός και θυσία στης μνήμης το βωμό και η νοσταλγία κρυφή σπονδή στο χρόνο να έχουν και πάλι τα όνειρα αρχή και χρώμα. Της ψυχής σου τ’...

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Σ’ αχούς ασκητικούς ξέφρενο λαμνοκόπι, με λάβρους αυλούς κυλά το υδροκόπι. Της πεθυμιάς τα χείλη την φαντασιά φιλούν, σε ξομπλιαστό μαντήλι γλυκάνισο σφαλνούν. Σε ίσκιους ηλιοδέσμιους απόκαμα να ζω κι ό,τι δεν υποπτεύθηκα με φόβο αναζητώ. Αρχή, συγκίνησες, χαρές,...

Διαβάστε κι αυτά

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Σ’ αχούς ασκητικούς ξέφρενο λαμνοκόπι, με λάβρους αυλούς κυλά το υδροκόπι. Της πεθυμιάς τα χείλη την φαντασιά φιλούν, σε ξομπλιαστό μαντήλι γλυκάνισο σφαλνούν. Σε ίσκιους ηλιοδέσμιους απόκαμα να ζω κι ό,τι δεν υποπτεύθηκα με φόβο αναζητώ. Αρχή, συγκίνησες, χαρές,...

Παξοί

Παξοί

Στων Επτανήσων τον ιστό σαν πίνακας ζωγραφιστό ένα νησάκι σπάνιο το κάλλος του ουράνιο   Γαλαζοπράσινα νερά καθάρια κρυσταλλένια ο ήλιος λούζει από ψηλά μ αστράκια ασημένια   Ο Ποσειδώνας διάλεξε την Κέρκυρα για στόχο και με την Τρίαινα έκοψε κομμάτι από τον...

Το τέλος

Το τέλος

Τα πάντα έχουν ένα τέλος. Τέλος καλό, τέλος στυφό ή θλιβερό. Το τέλος που μας αξίζει ή μας πρέπει ό,τι η μοίρα έχει γράψει ή προβλέπει για να κλείσει την αυλαία της ζωής.   Το ταξίδι, κάποτε τελειώνει ο κύκλος της ζωής, πρέπει να κλείσει. Μόνοι γεννιόμαστε και...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου