Πάντα ερχόσουν μέσα στις σκιές

Κι έλαμπε το σκοτάδι σου με πόνο.

Πικρός που ήσουν…

Σχεδόν Δυσσέας.

«Καί μευ κλέος οὐρανόν ἵκει»

Πάλευες τέρατα, θεούς, αντάρες

Κατάμονος Φήμιος

Κι Αυτοί δεν ησύχαζαν.

«Αθηνά, ποτέ δε σ’ είχα ανάγκη

Για ξελάσπωμα.

Ήμουν λεύτερος»

Ήσουν….

Ακόμη κι απέναντι

Στη μανία του Ποσειδώνα.

_

γράφει η Αριάδνη Πορφυρίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!