Τα ναύλα

16.10.2018

Χτενίστηκε ο θάνατος με λόγια μασημένα

συσπείρωσε τα όνειρα στου χάους τον πυθμένα

χαράκωσε τον άνεμο με ματωμένα φρένα 

κι οδήγησε τον όλεθρο σ’ ανοίγματα ληγμένα.

Ελλειπτικές πορείες οι απανταχού κηδείες

συνοπτικές δειλίες οι αλιευτικές ανίες

βουβές ακολασίες οι τεχνητές φιλίες

φτηνές δημηγορίες οι δόλιες εικασίες

κτιστές αντιδικίες οι διαψευσμένες μοίρες

αχρείοι εμπαιγμοί οι ανούσιοι λυγμοί

αχρείαστοι θυμοί οι νοσηροί ελιγμοί.

Ο μέγιστος αγώνας ο νουνεχής τυφώνας

ο βροντερός κοιτώνας ο συμπαγής κυκλώνας 

ο ανιδιοτελής πυλώνας.

Θεριά με συκοφάντησαν πως είμαι του Χριστού 

πως είμαι αναμάρτητη και δούλη του Ιησού

πέτρες σηκώθηκαν οι έκνομες βουλές

να λιώσουν τις ευθείες και τις απολαβές

σκέψεις ορθώθηκαν οι εφικτές στιγμές

να σκάψουν τις αρθρώσεις και τις αναλαμπές.

Σώματα μαύρα κορμιά καμμένα

σώματα ξένα φιλιά ληγμένα

σώματα άδεια νεκρά από χάδια.

Σώσαμε την αφαίρεση με του Θεού την αίρεση

εξώσαμε την έπαρση με σώμα την εξαίρεση

λιώσαμε την αναίρεση σαν σάλιο στη διαίρεση.

Στροφές που δεν πεθαίνουνε οι άστοχες βουλές

ξήλωσαν το οδόστρωμα οι ανάστροφες στιγμές

με φτυάρια κι ολογράμματα λικνίσαμε τα θαύματα

με φύκια και οράματα παλιώσαμε τα τραύματα

με χρώματα ληγμένα ορίσαμε τα φρένα

με μάτια βουλωμένα κτυπήσαμε την πτέρνα.

Εμείς οι νεομάρτυρες τα τέκνα της οργής

στεριώσαμε τον άνεμο με κύκλους ηδονής

φρουρήσαμε την ύπαρξη με δόγματα τριβής

οργώσαμε την κόλαση με σώματα σιγής

εμείς οι ερμαφρόδιτοι οι ανάσες της φωτιάς

τα πληγωμένα πέλματα τα τόξα της χαράς

εμείς οι ακατοίκητοι οι άναρθρες κραυγές

οι αδηφάγοι κόλακες οι αναίμακτες βουλές

εμείς οι λιπασμένοι στο ύδωρ της φωτιάς

οι απ’ αρχής σωσμένοι στο νάμα της οχιάς

εμείς οι αυλοκόλακες οι λεύτεροι θυμοί

της γης οι απορριμένοι της σκέψης οι εχθροί

οι πεπτωκότες θύτες οι δούλοι της ζωής

οι λυρικοί αλήτες τα ναύλα της σιωπής.

_

γράφει η Βασιλική Κουτσανδριά

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Ακολουθήστε μας

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

  Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατεί το παιδί την πρώτη του μέρα στο σχολειό• για να πάρει κουράγιο τ' άμοιρο, του τ’ έδωσε η μάνα του• για μια καλή νέα αρχή.  Το ίδιο και η Αρετούλα. Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατά περιχαρής στ' αρραβωνιάσματά της. Ένα κλωνάρι βασιλικό...

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Διαβάστε κι αυτά

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου