Τα ναύλα

16.10.2018

Χτενίστηκε ο θάνατος με λόγια μασημένα

συσπείρωσε τα όνειρα στου χάους τον πυθμένα

χαράκωσε τον άνεμο με ματωμένα φρένα 

κι οδήγησε τον όλεθρο σ’ ανοίγματα ληγμένα.

Ελλειπτικές πορείες οι απανταχού κηδείες

συνοπτικές δειλίες οι αλιευτικές ανίες

βουβές ακολασίες οι τεχνητές φιλίες

φτηνές δημηγορίες οι δόλιες εικασίες

κτιστές αντιδικίες οι διαψευσμένες μοίρες

αχρείοι εμπαιγμοί οι ανούσιοι λυγμοί

αχρείαστοι θυμοί οι νοσηροί ελιγμοί.

Ο μέγιστος αγώνας ο νουνεχής τυφώνας

ο βροντερός κοιτώνας ο συμπαγής κυκλώνας 

ο ανιδιοτελής πυλώνας.

Θεριά με συκοφάντησαν πως είμαι του Χριστού 

πως είμαι αναμάρτητη και δούλη του Ιησού

πέτρες σηκώθηκαν οι έκνομες βουλές

να λιώσουν τις ευθείες και τις απολαβές

σκέψεις ορθώθηκαν οι εφικτές στιγμές

να σκάψουν τις αρθρώσεις και τις αναλαμπές.

Σώματα μαύρα κορμιά καμμένα

σώματα ξένα φιλιά ληγμένα

σώματα άδεια νεκρά από χάδια.

Σώσαμε την αφαίρεση με του Θεού την αίρεση

εξώσαμε την έπαρση με σώμα την εξαίρεση

λιώσαμε την αναίρεση σαν σάλιο στη διαίρεση.

Στροφές που δεν πεθαίνουνε οι άστοχες βουλές

ξήλωσαν το οδόστρωμα οι ανάστροφες στιγμές

με φτυάρια κι ολογράμματα λικνίσαμε τα θαύματα

με φύκια και οράματα παλιώσαμε τα τραύματα

με χρώματα ληγμένα ορίσαμε τα φρένα

με μάτια βουλωμένα κτυπήσαμε την πτέρνα.

Εμείς οι νεομάρτυρες τα τέκνα της οργής

στεριώσαμε τον άνεμο με κύκλους ηδονής

φρουρήσαμε την ύπαρξη με δόγματα τριβής

οργώσαμε την κόλαση με σώματα σιγής

εμείς οι ερμαφρόδιτοι οι ανάσες της φωτιάς

τα πληγωμένα πέλματα τα τόξα της χαράς

εμείς οι ακατοίκητοι οι άναρθρες κραυγές

οι αδηφάγοι κόλακες οι αναίμακτες βουλές

εμείς οι λιπασμένοι στο ύδωρ της φωτιάς

οι απ’ αρχής σωσμένοι στο νάμα της οχιάς

εμείς οι αυλοκόλακες οι λεύτεροι θυμοί

της γης οι απορριμένοι της σκέψης οι εχθροί

οι πεπτωκότες θύτες οι δούλοι της ζωής

οι λυρικοί αλήτες τα ναύλα της σιωπής.

_

γράφει η Βασιλική Κουτσανδριά

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Ακολουθήστε μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

Συναυλία

Συναυλία

 Το αίσθημα στις συναυλίες, οι κρυφές μας συνομιλίες.  Δυνατά χειροκροτήματα, απαλά μικρά αγγίγματα.  Εικόνες από κτήρια, χειμώνα δίπλα από τα κοιμητήρια.  Φωνή αγγέλου, ξένη γλώσσα, μεταφράζω στο αυτί σου και κοιτάς αλλού.  Το σκοτάδι κρύβει τα γλυκά εκφραστικά σου...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου