Το πιο πρόσφατο
Η αλλοπρόσαλλη αυγή
Αναρριχήσου στα βουνά της σιωπηλής σου φύσης
με τα όρνεα να περιδιαβάζουν τα ζυγωματικά
την πεπαλαιωμένη φύση της αμετάπειστης φυγοχαρούς
εξασκημένης στα βουβά μηδενικά τεκνοσύνης. …
Αρχική › Δημιουργοί › Κ › Βασιλική Κουτσανδριά
Δημιουργός
Το πιο πρόσφατο
Αναρριχήσου στα βουνά της σιωπηλής σου φύσης
με τα όρνεα να περιδιαβάζουν τα ζυγωματικά
την πεπαλαιωμένη φύση της αμετάπειστης φυγοχαρούς
εξασκημένης στα βουβά μηδενικά τεκνοσύνης. …
Το να κλείνομαι στο σπίτι, σκέφτομαι καμιά φορά πως είναι κι αυτό μια λύση, μια εύκολη λύση. Το λέω αυτό εξαιτίας του φόβου που νοιώθω, όταν βρίσκομαι έξω, στους ανθρώπους, σε αντίθεση με την…
Πολλές φορές, διαβάζοντας ένα βιβλίο, μου κάνει εντύπωση το επίπεδο των ηρώων του. Είναι δυνατόν, σκέφτομαι, μια τόσο νέα κοπέλα ή ένα δεκαεφτάχρονο αγόρι να κάνουν τέτοιες σκέψεις σε τόσο μικρή…
Ξαπλωμένη στο κρεβάτι είμαι. Το δεξί μάγουλο ακουμπάει στην κουβέρτα, το αριστερό χέρι κάτω από το δεξί μάγουλο.
ενώ η πράξη της ανάμνησης, είναι, πιστεύω, μια εσωτερική λειτουργία που απαιτεί όλη την προσοχή μας και τη συγκέντρωση σ’ αυτό που θέλουμε να επαναφέρουμε στον χώρο του συνειδητού, το περιεχόμενο…
Ξαναδιαβάζοντας το ποίημα του Καβάφη, αναρωτιέμαι τι είναι
τέλος πάντων αυτή η περίτρανη Ιθάκη: ένα ταξίδι μακρινό προς
τη φωτιά που κατά την πορεία του ζεματίζεσαι από τη λάβα …
στα σκοτάδια της ψυχής αντιμιλάω
με λέξεις που δεν έχουν ήχο ούτε χρώμα
που πνίγηκαν στη σκέψη μου …
Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ...
Τι υπάρχει το βράδυ;
Ζωή ή θάνατος; …
Κυκλικές φόρμουλες ανερμάτιστων παθών.
Πού είσαι; Σε ψάχνω. Στο τώρα, στο χθες, στο πάντα.
Σκέψου αυτά που σου λέω. Μην κοιτάς την κωφάλαλη κυρία …
Σ’ ένα δωμάτιο γυμνοί με μουσική τη σιωπή
τα όνειρα ξεθάψαμε τη μοναξιά τρομάξαμε
στον έρωτα βουλιάξαμε... …
Εσύ με πέταξες στην ποίηση
εσύ μου φόρεσες το παρελθόν
να νικάω τις λέξεις να σκεβρώνω τις έξεις …
έχουν τη χαρά να παρουσιάσουν το «καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2019».
Υπερσυντέλικος ο θάνατος και ντοκουμέντο ο αθάνατος
ελλόγιμο το θάρρος και τιμωρός ο χάρος
στα βάθη τ’ ουρανού απώλεσα το νου …
Ω της αγάπης θείο ψέμα
φτιαγμένο απ' της κόλασης το δέρμα
με κύκλους τη ζωή μου ακουμπάς και …
Τα αέρινα μονοπάτια της εσωτερικής μας ποίησης
τα γιγαντώσαμε στις ευφάνταστες μητρογενείς επελάσεις
πεπραγμένα της μεταβατικής μνησικακίας μας και τέλος …
Χτενίστηκε ο θάνατος με λόγια μασημένα
συσπείρωσε τα όνειρα στου χάους τον πυθμένα
χαράκωσε τον άνεμο με ματωμένα φρένα …
Υψώθηκαν οι αυταπάτες σαν γενναίοι ορειβάτες
ως τη στεφάνη τ' ουρανού του ερμαφρόδιτου
εχθρού. …