Select Page

Το τέλος ενός Αρχαγγέλου

Το τέλος ενός Αρχαγγέλου

Μια μέρα, μια Παρασκευή

Θα πέσω να πεθάνω

Και μια Λαμπρή θ’ αναστηθώ

Από το χώμα απάνω

Το 1979, ο γνωστός σε όλους μας Αρχάγγελος της Κρήτης ή Ψαρονίκος, στο απόγειο της καριέρας του υποφέρει από έντονους πόνους τόσο στο κεφάλι όσο και στο θώρακα. Οι εξετάσεις του στο εξωτερικό θα διαγνώσουν καρκίνο. Θα υποβληθεί σε διάφορες επεμβάσεις προσπαθώντας να τον ξεπεράσει και να τον νικήσει, μα στις 6 του Φλεβάρη το 1980 θα εισαχθεί στο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο του Πειραιά όπου και η κατάσταση της υγείας του ολοένα και θα επιδεινώνεται. Το βράδυ της επόμενης ημέρας θα πέσει σε κώμα ενώ χαράματα της Παρασκευής, 8 του Φλεβάρη θα αφήσει την τελευταία του πνοή σε ηλικία μόλις 43 χρονών.

Στην κηδεία του χιλιάδες κόσμου, επώνυμοι, ανώνυμοι τον αποχαιρετούν δακρυσμένοι… τραγουδώντας το αγαπημένο σε όλους μας κομμάτι

Έβαλε ο Θεός σημάδι παλικάρι στα Σφακιά
Και ο πατέρας του στον Άδη άκουσε μια τουφεκιά…

Με την αξεπέραστη φωνή του ο Νίκος Ξυλούρης αλλά και το ήθος του σημάδεψε τα χρόνια της χούντας, την αντίσταση σε αυτήν, αλλά και τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης. Το έργο που μας άφησε υπήρξε σπουδαία μουσική κληρονομιά και αυτό που αναρωτιούνται πολλοί από εμάς είναι μέχρι πού θα έφτανε ο Νίκος Ξυλούρης και τι μουσικά περάσματα θα είχε ανοίξει με την αξεπέραστη κρυστάλλινη φωνή του, αν ο καρκίνος δεν είχε σταθεί εμπόδιο στην μουσική του καριέρα…

«Ο άνθρωπος δεν θέλει πολλά για να ’ναι ευτυχισμένος. Φτάνει να ’χει δυο-τρεις φίλους να τον αγαπούνε πραγματικά, και χρήματα τόσα για να μπορεί να τους κερνά…»

Νίκος Ξυλούρης

Το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου...

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Ερωτηματολόγιο 2018

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!