Καθημερινά τον ακολουθεί με τη σκέψη της, μετράει τις ανάσες του, επιχειρεί να συμβαδίσει με το βηματισμό του.Βρίσκεται συνεχώς δίπλα του, χωρίς να γίνεται αντιληπτή. Δε θέλει να τον κάνει να δυσανασχετεί. Θέλει ν’ αλλάξει την αύρα του, στέλνοντάς του θετικά μηνύματα. Ονειρεύεται ένα μυστικό δείπνο μαζί του, υπό το φως των αστεριών, σε μια άλλη διάσταση και εποχή. Επιθυμεί μια συζήτηση εκ βαθέων, που θα ξεγυμνωθούν οι ψυχές και θ’ αγγίξουν την απόλυτη ελευθερία. Σαν «μεγάλα» παιδιά, θα κάνουν ότι τρέλα τους κατέβει. Θα πετάξουν αγκαλιά στα σύννεφα, θα μπλεχτούν με τις ηλιαχτίδες, θα βραχούν, θα λάμψουν τα πρόσωπά τους απ΄ τα φλας της αστραπής. Και επειδή θ’ αποδειχθούν άτακτοι και ζωηροί, ένας θυελλώδης άνεμος θα τους μεταφέρει στο πιο ερημικό σημείο του κόσμου. Αυτό επιδίωκαν και οι ίδιοι, την απομάκρυνσή τους απ’ αυτόν τον ψεύτικο κόσμο και την εγκατάστασή τους στο φανταστικό. Σε έναν κόσμο που δεν υπάρχει λογική, παρά μόνο πλούτος συναισθημάτων. Εκεί η  αγάπη τους θα ξεχειλίσει σαν λάβα και το  θέαμα θα αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις. Και μετά … ξύπνησε.

–

γράφει η Βάσω Καρλή