(Φωτογραφία: Στράτος Γιαννόπουλος)

…στο όγδοο λογοτεχνικό μας ταξίδι θα περιπλανηθούμε στα χρώματα της Ελλάδας, αγγίζοντας το φώς του Ήλιου και χαϊδεύοντας το μπλε της θάλασσας ως να ξορκίσουμε λυτρωτικά το γκρίζο της θλίψης.
Σας καλούμε λοιπόν μες από τη συγγραφή μας με την ποιήτρια Καλλιόπη Πασχαλίδου, να μας ακολουθήσετε «με το χάδι στο δάκρυ και το χαμόγελο στον Ξένο /γιατί τέτοιοι άνθρωποι γινήκαμε από γεννησιμιού μας».
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν….

Άγιο ταξίδι
(….του Θεόφιλου Γιαννόπουλου)
-3ο Βραβείο στον Β΄ Πανελλήνιο Ποιητικός Διαγωνισμό της Σκοπέλου «Καισάριος Δαπόντες»-

Χρόνοι παλιοί
καιροί απαράλλαχτοι
σ’ αυτό το βιός που μας απέμεινε
περισώνουμε τις ανάσες μας για φυλαχτό
κρύβοντας στον κόρφο την αγωνία
και στο βλέμμα το φως
με το χάδι στο δάκρυ και το χαμόγελο στον Ξένο
γιατί τέτοιοι άνθρωποι γινήκαμε από γεννησιμιού μας
σε πείσμα της Μοίρας που μας πέταξε σαν βότσαλο στην λίμνη
για να γεννήσει πληγές και εχθρούς
μα εμείς μονάχα Ήλιο στο μπράτσο
και παιδικές φωνές στην σιωπή μετράμε
να φοβερίζουν το άδικο και να ξομολογάνε την αλήθεια

Άγιο ταξίδι αυτό το πέρασμα από την λησμονιά και τα σκοτάδια
για να τιμάς το λουλούδι που φυτρώνει στην πέτρα
και να θωρείς την αλήθεια στων λευκών σπιτιών τις αυλές
για όσο υπάρχουν μανάδες να σε χαϊδεύουν στο πρόσωπο
κι όσο τα μποστάνια της αρχαίας ιστορίας που σε βάφτισαν
θα σε φιλεύουν ουρανό

Γραμμένο στην παλάμη και στο μέτωπο
η θάλασσα και τα σύννεφα που κληρονομήσαμε
τούτα τα χώματα τ’ αγιάσαμε με αίμα σε τέτοιες εποχές
που κανένας δεν πίστευε σ’ εμάς
μονάχα ο Θάνατος και η Ελπίδα
που αγριεύουν κάθε που μυρίζουμε ελευθερία
φτάνει μια στιγμή κάτω απ’ το λιοπύρι για να ονειρευτείς
κι ύστερα αναλογίσου πόσο τρανός είσαι
και αν μπορούν να σου πάρουν αυτό
που γέννησε με τόσο θάρρος η ψυχή σου…

ΤΡΑΝΤΕΛΛΗΝΑΣ
(…της Καλλιόπης Πασχαλίδου)

Ολόρθος πάντα στέκεσαι , γερό δεντρί και μεστωμένο
Τα βήματά σου ακολουθούν του ήλιου τα καντούνια
Αντίς στεφάνι στα μαλλιά, τον ίδρο σου στολίζεις
Και στα δυό χέρια σου καρπούς, τον νου και την καρδιά σου

Δεν είσαι γιος της παγωνιάς ,του μανιασμένου Αιόλου,
σε χρυσοφόρα χώματα βαδίζεις με καμάρι
Γαλάζια ανταριάσματα, λούζουνε το κορμί σου.

Έμαθες Συ πελώριε τον κόσμο να λογάται,
Να ζεύεται τους λογισμούς σαν άτι αφηνιασμένο.
Την χαραυγή τους έδειξες την ανθισμένη πούλια
Το δειλινό τους φίλεψες με πύρινα κοχύλια.

Για φόβο δεν έχει σπίτι πια, ούτε για ολιγωρία
διέσχισε τις ατραπούς χωρίς φόβο κανένα
ξεκούρασε τις μνήμες σου
σαν το φιλί τα χείλια
και μ’ αφρισμένα κύματα, ξέπλυνε το παρόν σου.

Λογοτεχνικό βιογραφικό της ποιήτριας Καλλιόπης Πασχαλίδου

Η Καλλιόπη Πασχαλίδου είναι καθηγήτρια αγγλικών που ζει και εργάζεται στην Καβάλα. Ασχολείται με την ποίηση τον τελευταίο χρόνο και έχει μια μεγάλη συλλογή ποιημάτων. Η ποιητική της συλλογή με τίτλο ‘Σκάφανδρο’, βρίσκεται σε διαδικασία έκδοσης. Ποιήματά της παρουσιάστηκαν στο 3ο Διαβαλκανικό φιλολογικό συνέδριο καθώς και στο ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΜΒΟΛΙΜΟΝ /// ΤΕΥΧΟΣ 75-76 /// ‘Ανοιξη -Καλοκαίρι 2015.Ποιήματα και διηγήματά της αναγνώστηκαν και σχολιάστηκαν στην λέσχη ανάγνωσης , της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών Καβάλας.

Για να συμμετέχετε και εσείς σε μια λογοτεχνική συνεργασία μας ,-με διήγημα ή ποίημα-, μπορείτε να έρθετε σε επαφή με προσωπικό μήνυμα στο www.facebook.com/giannopoulos.theofilos