Select Page

Άγνωστος, του Νικηφόρου Βυζαντινού

Άγνωστος, του Νικηφόρου Βυζαντινού

 

 

(Στον άγνωστο στρατιώτη)

 

Πέρασαν κιόλας τόσα χρόνια

απ΄ του θανάτου σου την μαύρη την γιορτή

σαν να σε τύλιξε μέσα στα χιόνια

αιώνια δόξα μα κι απέραντη σιωπή

Την μάνα φίλησες στα χέρια

κι είπες θα γύριζες ξανά

μόνο δυο μαύρα περιστέρια

γυρίσαν πίσω και είν΄ όλα σκοτεινά

 

Ποιός να το ξέρει που κοιμάσαι

αν θα κρυώνεις τώρα πιά

τον θάνατο σου αν θυμάσαι

και το πως πέθανες φρικτά

 

Άγνωστος μένεις μες το μνήμα

μακριά απ' την θάλασσα των ζωντανών

μικρή η ζωή σαν ένα κύμα

που τρεμοπαίζει μεταξύ των αστεριών

 

_

γράφει ο Νικηφόρος Βυζαντινός

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

1 σχόλιο

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    “Στρατιώτη κι ὄχι ’Άγνωστο θέλεις νὰ σὲ φωνάζουμε
    ἀγαπημένε, ποὺ δὲν ἔχεις σβήσει μὰ ἁπλῶς κοιμᾶσαι καὶ περιμένεις …”

    Είχε γράψει ο κ. Σκοπετέας.

    Θεωρώ ότι ένας τέτοιος “Στρατιώτης” δεν κρυώνει, δεν παγώνει..
    Είναι θερμή με μια γροθιά η αθάνατη καρδιά του!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!