Άδεια κρεβάτια

27.03.2018

Κάποιο βράδυ ξέμεινα γυμνή
στο άδειο σου δωμάτιο
Με κλεφτές ματιές ν’ αγναντεύω
Από δω προς το αύριο

Καπνός η σκέψη μου
Και τύλιγε τους τοίχους σου
Καπνός το φιλί σου
Και τσάκιζε τους στίχους μου

Όσο λείπεις κόσμοι αργοσβήνουν.
Παιδιά μεγαλώνουν, έρωτες βαλτώνουν
Κι όσα λιγοστά σου ρούχα, ας απομείνουν
Θα τα κρατήσω ζεστά, οι μέρες ζυγώνουν.

Να γυρνούσες και τώρα ίσως το ’θελα
Η καρδιά μου να νιώθει και πάλι ασφαλής
Μα ό,τι, ακόμα, πιο πολύ με πονάει
Πως ξυπνούσες και ξυπνάς σε κρεβάτια απόμερα.

Πώς μακριά μου αντέχεις;
Δεν μπορείς να μη μ’ έχεις.
Πώς κοιμάσαι τα βράδια;
Είμαι εκεί στα σκεπάσματα, σε κάθε σκοτάδια.

_

γράφει η Ελένη Βαρδαξόγλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου