Άκου…

7.01.2016

 

Συνομιλίες ανούσιες
τυπικές αναφωνήσεις
χειρονομίες άνευρες
και ψεύτικα χαμόγελα.
Στραπατσαρισμένα όντα
μέσα σε γκρίζους τοίχους
και ανήλιαγα γραφεία.
Όχι... όχι άλλο…
Θέλω τον νου και
τα μάτια ανοιχτά.
Είναι ο ορίζοντας μπροστά
γαλάζιος και ολόφωτος.
Τα σύννεφα τραγουδούν στον ουρανό.
Σώπασε και άκου.
Άκου το θρόισμα του αέρα
άκου τις γλυκές κουβέντες
και τους ψιθύρους στα δέντρα
χαμογελούν τα φύλλα στα κλαριά.
Άκου τον έρωτα των κοτσυφιών,
που τιτιβίζουν ζωηρά
άκου τη θάλασσα
το κύμα φέρνει αερικά
να σου χαϊδέψουν την ψυχή
και την καρδιά.
Σώπα και άκου
άκου τη φύση άνθρωπε...

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    Άκου τη φύση άνθρωπε! Αν άκουγαν οι άνθρωποι τη φύση, αν μάθαιναν από την απλότητά της, θα καταλάβαιναν πως πολλά από αυτά για τα οποία αγχώνονται είναι περιττά και υποκριτικά. Άννα μου άρεσε πολύ, το διάβασα, το ξαναδιάβασα και άκουσα τη θάλασσα και τον έρωτα των κοτσυφιών. Εύχομαι να βρίσκεσαι συχνά κοντά της και να λούζεσαι την ομορφιά της.

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Αγαπητή μου Χριστίνα χαίρομαι πάρα πολύ που σου άρεσε το ποίημά μου , είμαι σίγουρη πως θα άκουγες 🙂 Σε ευχαριστώ πάρα πολύ και ειδικά για την ευχή σου να βρίσκομαι κοντα στη φύση, που αγαπώ πολύ και που μακάρι να ζούσα μέσα της.

      Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Μακάρι να μπορούσε ο άνθρωπος να χαρεί τη Φύση έστω και λίγες στιγμές της μέρας. Αλλά πές μου, πού να βρει τον Χρόνο, πού την πολυτέλεια της διάθεσής του, έτσι όπως είναι κλεισμένος σε ένα ανήλιαγο γραφείο, σε ένα μπουντρούμι, που του του προσφέρει το φαγητό της οικογένειας και που φίλησε κατουρημένες ποδιές που λένε για να βρει τη θέση αυτή; Σκύβει το κεφάλι και ονειρεύεται άκουσον άκουσον να περάσσουν τα χρόνια , να πάρει την σύνταξη του για να έχει τη χαρά να ξανά ανταμώσει τη Φύση που την άφησε στο χωριό του για να κυνηγήσει τ’ ονειρο του μπουντρουμιού που λέγαμε, Λογική παράλογη αλλά αυτή θα είναι πάντα δυστυχώς…

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Έτσι όπως το λες είναι Λένα!!Σε ευχαριστώ πολύ!!

      Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    Αχ Άννα…και να σπαγε λίγο ένας τοίχος από τούτα τα ανήλιαγα γραφεία, να έκανε επιδρομή η Φύση ολόκληρη…Να νίκαγε το χρόνο..το χρήμα…τα πάντα… Πόσο ενάντιά της στεκόμαστε. Και πόσο ενάντια στη δική μας φύση…

    καλό βράδυ Άννα μου.

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Αχ Μάχη μου …. εμείς ας σπάγαμε τους τοίχους κι ας τρέχαμε κοντά της… εχουμε ξεφύγει και ζούμε παρά φύση…. να είσαι καλα…Καλό βράδυ!!

      Απάντηση
  4. Έλενα Σαλιγκάρα

    Υπέροχο Άννα! Πόσα μηνύματα και πόσες εικόνες!!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Εικόνες της φύσης που έχουμε ξεχάσει… σε ευχαριστώ πολύ Έλενα την καλημέρα μου!!

      Απάντηση
  5. alexia athanasiou

    “το κύμα φέρνει αερικά/ να σου χαϊδέψουν την ψυχή”
    οι πιο ενδιαφέροντες, κατά τη γνώμη μου, στίχοι ενός
    αληθινά ωραίου ποιήματος!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου