Συνομιλίες ανούσιες
τυπικές αναφωνήσεις
χειρονομίες άνευρες
και ψεύτικα χαμόγελα.
Στραπατσαρισμένα όντα
μέσα σε γκρίζους τοίχους
και ανήλιαγα γραφεία.
Όχι... όχι άλλο…
Θέλω τον νου και
τα μάτια ανοιχτά.
Είναι ο ορίζοντας μπροστά
γαλάζιος και ολόφωτος.
Τα σύννεφα τραγουδούν στον ουρανό.
Σώπασε και άκου.
Άκου το θρόισμα του αέρα
άκου τις γλυκές κουβέντες
και τους ψιθύρους στα δέντρα
χαμογελούν τα φύλλα στα κλαριά.
Άκου τον έρωτα των κοτσυφιών,
που τιτιβίζουν ζωηρά
άκου τη θάλασσα
το κύμα φέρνει αερικά
να σου χαϊδέψουν την ψυχή
και την καρδιά.
Σώπα και άκου
άκου τη φύση άνθρωπε...

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!