Άμλετ και ωφέλεια

30.11.2018

 

Στέκεσαι αμέτοχος
Καθώς το κορμί της νεκρής ερωμένης σου
Άψυχο πλέει ανάμεσα σε δύο κόσμους
Ατέρμονη απουσία η παρουσία σου
Στου παρθενικού της κορμιού το ξημέρωμα

Δαίμων ο θάνατος
Στα σπλάχνα του η νιότη σου
Χορεύει παγιδευμένη
Ξένος στα οικεία σου
Με μοναχή κληρονομιά
Ένα όνομα που δεν σου ανήκει

Κι όταν πρόσφυγας επέστρεφες
Στα προγονικά εδάφη
Στον αιματοβαμμένο βωμό του πατέρα σου
Ένας πλανόδιος στέφθηκες θεατρίνος
Στα σωθικά σου η θεία δίκη
Φωτιά συνάμα και φαρμάκι

Κι αν ο Χάρος και ο Έρωτας
Μαέστροι είν’ της πλάσης
‘συ πρίγκιπα επέλεξες τον θάνατο
Για κείνον ζούσες, πολέμησες και έδυσες
Στην αγκαλιά του κοιμόσουν
Ενώ την κόρη σκέπαζε το χώμα

Να ζει κανείς ή να μην ζει;

 

_

γράφει η Κωνσταντίνα Παγώνη

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποτυχίαι

Αποτυχίαι

  Αποτυχίαι εισίν άπασαι αι προσπάθειαι ημών κι όλο το γυροφέρνουμε όλο παρακαλούμε την τύχην δια λίγη λύπησιν· κι απογοητευμένοι εκ της εκβάσεως την τύχη ποδοπατούμε αρπάζουμε λεηλατούμε κι ούτε ρωτούμε τους καλούς τρόπους κάπου παρατούμε κι ανθούμε.   _...

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου