Άμλετ και ωφέλεια

Δημοσίευση: 30.11.2018

Ετικέτες

Κατηγορία

 

Στέκεσαι αμέτοχος
Καθώς το κορμί της νεκρής ερωμένης σου
Άψυχο πλέει ανάμεσα σε δύο κόσμους
Ατέρμονη απουσία η παρουσία σου
Στου παρθενικού της κορμιού το ξημέρωμα

Δαίμων ο θάνατος
Στα σπλάχνα του η νιότη σου
Χορεύει παγιδευμένη
Ξένος στα οικεία σου
Με μοναχή κληρονομιά
Ένα όνομα που δεν σου ανήκει

Κι όταν πρόσφυγας επέστρεφες
Στα προγονικά εδάφη
Στον αιματοβαμμένο βωμό του πατέρα σου
Ένας πλανόδιος στέφθηκες θεατρίνος
Στα σωθικά σου η θεία δίκη
Φωτιά συνάμα και φαρμάκι

Κι αν ο Χάρος και ο Έρωτας
Μαέστροι είν’ της πλάσης
‘συ πρίγκιπα επέλεξες τον θάνατο
Για κείνον ζούσες, πολέμησες και έδυσες
Στην αγκαλιά του κοιμόσουν
Ενώ την κόρη σκέπαζε το χώμα

Να ζει κανείς ή να μην ζει;

 

_

γράφει η Κωνσταντίνα Παγώνη

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 2 – 3 Μαρτίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 2 – 3 Μαρτίου 2024

Real News https://youtu.be/hOMlcAy2RLgΚαθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να...

Νύχτα χωρίς ανατολή

Νύχτα χωρίς ανατολή

Χαμόγελα αποχαιρετισμού στην αποβάθρα του σταθμού. Φορτωμένες οι αποσκευές τους με τα όνειρα της γνώσης, ταξιδεύουν ανυποψίαστοι στις ράγες της ανευθυνότητας. Νύχτα χωρίς ανατολή χάρισαν στο ταξίδι της νιότης. Η μετωπική σύγκρουση συνοδεύτηκε από τον κρότο της λάμψης...

Πάρε Με Όταν Φτάσεις

Πάρε Με Όταν Φτάσεις

Βάφεις τα χείλη κόκκινα το πανωφόρι βάζεις στην πόρτα μ’ αποχαιρετάς Πάρε με όταν φτάσεις   Βγαίνω για να σε ξαναδώ γυρίζεις με κοιτάζεις στέλνω φιλιά στον άνεμο Στο μάγουλο τα βάζεις   Μαζεύω από το πάτωμα τα ρούχα σου να πλύνω αλλάζω τα σεντόνια σου Την...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Πάρε Με Όταν Φτάσεις

Πάρε Με Όταν Φτάσεις

Βάφεις τα χείλη κόκκινα το πανωφόρι βάζεις στην πόρτα μ’ αποχαιρετάς Πάρε με όταν φτάσεις   Βγαίνω για να σε ξαναδώ γυρίζεις με κοιτάζεις στέλνω φιλιά στον άνεμο Στο μάγουλο τα βάζεις   Μαζεύω από το πάτωμα τα ρούχα σου να πλύνω αλλάζω τα σεντόνια σου Την...

Άνθρωπε

Άνθρωπε

Άνθρωπε. Αιώνια σκλάβε του χρόνου και της ματαιότητας σε έναν κόσμο αρετής και κακίας. Παλεύεις να γίνεις κάτι. Να αποκτήσεις ελευθερία. Και έτσι βρίσκεις τον εαυτό σου. Ενώ άλλες φορές τον χάνεις.  Πριν καν τον καταλάβεις…   _ γράφει η Διώνη...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου