Άστεγες ψυχές

24.07.2014

_

Σύρτη τραβήξανε οι θεοί, κλείσανε τα αυτιά τους
σκοτάδι άπλωσαν στη γη, άφησαν τη σκιά τους.

Με λασπωμένη τη ψυχή, ρακένδυτος σπουργίτης
είχε τον ήλιο το πρωί, δεν ήταν ερημίτης.

Ναυάγιο είναι της ζωής, τσάκισε το σκαρί του
σέρνει αλυσίδες της ντροπής, μαζί τη φυλακή του.

Σκέψεις ενός αερικού, τύλιξαν το μυαλό του
τα δάκρυα του ουρανού, δε σώσανε το όνειρό του.

Σε συρματόπλεγμα η ψυχή, αιώνια η φυγή του
μέσα στη θλίψη η μοναξιά και συντροφιά η σιωπή του.

Παραληρεί τρικλίζοντας, μιλάει στη μοναξιά του
τρέλα μεθάει το μυαλό, στα αναφιλητά του.

Σαν υπνοβάτης περπατεί, κι η λογική του κλαίει
μόνος φωνάζει ωρύεται, δε ξέρει τι του φταίει.

Οδυνηρό το βήμα του, ανηφοριές ζωσμένος
αγρίεψε και η μορφή, στον πόνο του δεμένος.

Γόπες μαζεύει καταγής, φουμάρει τον καπνό του
μες τη θολούρα του θαρρεί, πως ζει στο σπιτικό του.

Κιτρίνισαν τα φύλλα του, γυμνώθηκε η καρδιά του
κι έτσι γυμνός ακροβατεί, και χάνει τη λαλιά του.

Χαοτική υπόσταση, με απλανές το πνεύμα
πηγή ζωής που ρίχτηκε, στη λάσπη και στο ψέμα.

Βυθίστηκε η ελπίδα του, σκοτάδι γύρω απλώνει
πόρτες κλειδώσανε όνειρα, και το κελί παγώνει.

Ψυχής εικόνες δάκρυσαν, και το κεφάλι γέρνει
το κρύο φίλο έκανε, τη λύτρωση προσμένει.

Πρωί τον βρήκε ο Θεός, την αγκαλιά του ανοίγει
αέρας πάγωσε φωνές, και τη γωνιά του αφήνει.

Ακολουθήστε μας

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Πρωί τον βρήκε ο Θεός, την αγκαλιά του ανοίγει
    αέρας πάγωσε φωνές, και τη γωνιά του αφήνει.”

    Η μόνη έξοδος για πολλούς… δυστυχώς…
    Πολύ δυνατό, Πέρσα!

    Απάντηση
    • Μαρμαρινού Περσεφόνη

      ευχαριστώ για τα καλά σας σχόλια

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου