Άστεγες ψυχές

24.07.2014

_

Σύρτη τραβήξανε οι θεοί, κλείσανε τα αυτιά τους
σκοτάδι άπλωσαν στη γη, άφησαν τη σκιά τους.

Με λασπωμένη τη ψυχή, ρακένδυτος σπουργίτης
είχε τον ήλιο το πρωί, δεν ήταν ερημίτης.

Ναυάγιο είναι της ζωής, τσάκισε το σκαρί του
σέρνει αλυσίδες της ντροπής, μαζί τη φυλακή του.

Σκέψεις ενός αερικού, τύλιξαν το μυαλό του
τα δάκρυα του ουρανού, δε σώσανε το όνειρό του.

Σε συρματόπλεγμα η ψυχή, αιώνια η φυγή του
μέσα στη θλίψη η μοναξιά και συντροφιά η σιωπή του.

Παραληρεί τρικλίζοντας, μιλάει στη μοναξιά του
τρέλα μεθάει το μυαλό, στα αναφιλητά του.

Σαν υπνοβάτης περπατεί, κι η λογική του κλαίει
μόνος φωνάζει ωρύεται, δε ξέρει τι του φταίει.

Οδυνηρό το βήμα του, ανηφοριές ζωσμένος
αγρίεψε και η μορφή, στον πόνο του δεμένος.

Γόπες μαζεύει καταγής, φουμάρει τον καπνό του
μες τη θολούρα του θαρρεί, πως ζει στο σπιτικό του.

Κιτρίνισαν τα φύλλα του, γυμνώθηκε η καρδιά του
κι έτσι γυμνός ακροβατεί, και χάνει τη λαλιά του.

Χαοτική υπόσταση, με απλανές το πνεύμα
πηγή ζωής που ρίχτηκε, στη λάσπη και στο ψέμα.

Βυθίστηκε η ελπίδα του, σκοτάδι γύρω απλώνει
πόρτες κλειδώσανε όνειρα, και το κελί παγώνει.

Ψυχής εικόνες δάκρυσαν, και το κεφάλι γέρνει
το κρύο φίλο έκανε, τη λύτρωση προσμένει.

Πρωί τον βρήκε ο Θεός, την αγκαλιά του ανοίγει
αέρας πάγωσε φωνές, και τη γωνιά του αφήνει.

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Πρωί τον βρήκε ο Θεός, την αγκαλιά του ανοίγει
    αέρας πάγωσε φωνές, και τη γωνιά του αφήνει.”

    Η μόνη έξοδος για πολλούς… δυστυχώς…
    Πολύ δυνατό, Πέρσα!

    Απάντηση
    • Μαρμαρινού Περσεφόνη

      ευχαριστώ για τα καλά σας σχόλια

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου