Άχρηστη παγίδα

2.08.2015

 

 

Εσείς κουραστήκατε με τον πολιτισμό μας
και εμείς με την νοοτροπία σας, Κύριε.
Όσο περισσότερο εσείς τους ουρανοξύστες ψηλώνετε
τόσο βαθύτερα εμείς σε απύθμενο πηγάδι κατεβαίνουμε.

Μέχρι χθες, να ξεχάσουμε τις αιώνιες αξίες μας, μας συμβουλεύατε,
τώρα τι συνέβη και μιμείστε εμάς, τις πρωτόγονες οικογένειες;
Τα μεσάνυχτα με τα ίδια σας τα χέρια γίνατε δολοφόνοι,
το πρωί μια θέση για το νεκρό στο τραπέζι σας έχετε φυλαγμένη.

Ποιους να θυσιάσουμε τώρα στο τραπέζι σας γι’ αυτή την θέση;
Καλύτερα να είμαστε αληθινά νεκροί, παρά ημιθανείς,
τι μόνο έτσι ο νεκρός αδελφός στο ρόλο του ξαναμπαίνει…
Στην κρίσιμη στιγμή η αδελφή το νεκρό αδελφό της ανασταίνει.

 

_

γράφει η Teuta Sadiku

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

Στου Αχέροντα την λίμνη

Στου Αχέροντα την λίμνη

Οι μορφές που περνάνε δεν γυρνούν Κάποιες στέκουν παράμερα και περιμένουν Είτε να περάσουν είτε να χαθούν Όμως κάποιες μορφές αόρατες ή ορατές Στέκονται Στέκονται εκεί, δίπλα στην ψυχή μας Στέκονται εκεί που δεν παρατηρείς Περνάνε και αυτές  Σαν πικρό μυστικό που δεν...

Η ασκήμια της

Η ασκήμια της

Θαρρώ πως θαυμάζω τη ουδετερότητα της. Η κοινή, αδιάφορη ουδετερότητα της  που τα Σάββατα κλωνοποιείται σε παζάρια μονολόγων να κρύψει την ασχήμια της.   Μα θαρρώ πως θαυμάζω και την ασχήμια της. Γιατί κρατώντας την στα δάχτυλά η ασχήμια της δεν υπήρξε ποτέ...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. drmakspy

    Πόσο όμορφα χειρίζεσαι τον λόγο και μάλιστα στην γλωσσα μου…
    Πόση αλληγορία και βαθιά σκέψη στους στίχους σου… Πόσες πολλές αναλογίες με το σήμερα που ζούμε… Θυσία εμείς… για να μας τοποθετήσουν έπειτα νοερά στο τραπέζι τους στην κενή θέση…

    Απάντηση
  2. Αννα Ρουμελιωτη

    Εξαιρετικη γραφη με δυναμη, σταρατη, ντομπρα.

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Δυνατό κι εξαιρετικό… Μπράβο σας!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου