Η Πόλη μου δεν έχει παράθυρα μόνο σιδερένιες, ξύλινες πόρτες, στόματα διπλά κλειδωμένα, μονόφθαλμα που κρυφά σε κοιτούν... Μια πόρτα απλώνει το κρύο χέρι μπροστά μου αμίλητη στέκεται η άλλη. Σφραγισμένα τα χειλάκια της από το φόβο, τρίζουν τρεμάμενα τα φύλα, τα...

Δίχως ανάσα κινούμενα πουλιά πάνω στα νερά.   Άτιμη ζωή για σταγόνες αγάπη τη στάχτη σκορπάς.   Κόμπος έγινα το νήμα ακολουθώ βελονιές τρω.   τιτιβίσματα ανοίγω παράθυρο καρπούς της διψάς.   τρίζει μια πόρτα αετός πάνω μου ορμά στάζει νοσταλγία....

...με ανταπόκριση Ένα τρένο έρχεται από μακριά από την γένεση του ταξιδεύει στο άπειρο πηγαίνοντας ανθρώπους σε άλλους γαλαξίες , άγνωστους. Ένα τρένο έρχεται από μακριά μια μελωδία σφυρίζει στα δόντια είναι νανούρισμα παιδιών που μεγαλώνουν. Στο τελευταίο βαγόνι...

Κάποτε έναν ανθρωπάκο ζωγράφισα, όχι τυχαία με ανοιχτά χέρια, ξυπόλυτο, γυμνό, με μια κόκκινη λεπτή γραμμή για στόμα να με θυμηθεί στην δύσκολη ώρα, με μια λέξη, με μια σκούντημα να μου λέει: "Έλα φίλε μου, προχώρα!" Και τώρα, σαν κάποτε παιδάκι αυτή την κόκκινη...

Εσείς κουραστήκατε με τον πολιτισμό μας και εμείς με την νοοτροπία σας, Κύριε. Όσο περισσότερο εσείς τους ουρανοξύστες ψηλώνετε τόσο βαθύτερα εμείς σε απύθμενο πηγάδι κατεβαίνουμε. Μέχρι χθες, να ξεχάσουμε τις αιώνιες αξίες μας, μας συμβουλεύατε, τώρα τι συνέβη και...

Ναι, με του βοριά τα κύματα έλαβα το μήνυμα. Έρχεται η αγάπη πάνω σε καράβι! Έρχομαι με τρένο, αύριο το βράδυ ρωτώντας  παίρνω μια  βάρκα, ετοίμασε ανεμόσκαλα! Έρχεται, επιτέλους φτάνει το όνειρο! Με τον ερχομό του, στιγμή δεν θα την αφήσω, αγκαλιά σαν νεογέννητη...

Δεν θέλω να σταματήσω το δρομολόγιο του τρένου και ας είναι παλιό και το πιο σκουριασμένο όχι μη μου ζητάτε να κατέβω είναι ο τι ονειρεύτηκα αυτό το τρένο.   Και αν στο σταθμό του τρένου ακόμα περιμένω είναι γιατί η καρδιά μου τον πόνο δεν άντεξε για τα παιδία...