Τη φωτογραφία μου την παιδική κρατώ

τότε που τα πόδια μου με βήματα δειλά

και τα χέρια μου με δάκτυλα μικρά

τον κόσμο ψηλαφώντας

ζητούσανε να μάθουν

 

Άψυχο χαρτί κρατώ,

ακίνητο κορμί στιγμές

περασμένων χρόνων βουβές,

κίτρινες, θολές

 

Πρέπει εγώ πίσω να γυρίσω

με τα μάτια μου να ξαναδώ

με τη σκέψη μου ν’ αναζητήσω

με το σώμα μου να ξαναζήσω

τους κτύπους της καρδιάς να ακολουθήσω

 

Σε παρακαλώ γίνε ασπρόμαυρη ταινία

που γρήγορα πίσω θα γυρίσει

και τη ζωή από την αρχή θα δείξει.

 

_

γράφει η Εύα Κασιάρου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!