Ένας πρώην αλκοολικός

20.12.2015

 

alcoholic

 

Συνηθίζεται τελειώνοντας το εσωτερικό πρόγραμμα κάθε θεραπευόμενος να «αφήνει» ένα μικρό μήνυμα για όλα αυτά που έχει βιώσει.

Άλλαξε ολόκληρη η ζωή μου από την μέρα που εντάχτηκα στο πρόγραμμα, μπόρεσα να αντικρύσω για πρώτη φόρα το πρόσωπο μου στον καθρέφτη.

Λυπήθηκα και στεναχωρήθηκα όταν αντιλήφθηκα με καθαρό μυαλό όλα αυτά τα οποία κατέστρεψα εξαιτίας του εθισμού μου.

Κατάλαβα τη σημασία και την αναγκαιότητα να κρατηθώ μακριά από ουσίες αλλά και όλα τα λόγια και προτροπές που μου έλεγαν συνεχώς αγαπημένα άτομα και εγώ επιδεικτικά προσπερνούσα.

Ολοκλήρωσα με επιτυχία το εσωτερικό πρόγραμμα. Αυτό είναι το πρώτο βήμα! Θα πρέπει να συνεχίσω να αγωνίζομαι καθημερινά για μια ολόκληρη ζωή.

Όλοι οι πραγματικοί μου φίλοι χάρηκαν με την αλλαγή που αντίκρισαν στο πρόσωπο μου βλέποντάς με για πρώτη φόρα να συμπεριφέρομαι ως άνθρωπος.

Λαχτάρησα να ζήσω σαν άνθρωπος απολαμβάνοντας την κάθε στιγμή της ζωής μακριά από εξαρτήσεις νιώθοντας συναισθήματα, αγάπη, χαρά.

Με αυτό το μήνυμα σας ευχαριστώ και σας εύχομαι καλή συνέχεια!

Αυτά βίωσε και ένιωσε όλο αυτό τον καιρό στο εσωτερικό πρόγραμμα νοσηλείας για απεξάρτηση από το ΑΛΚΟΟΛ ο Φίλιππος, ένας πρώην αλκοολικός. Το κάθε γράμμα της λέξης ΑΛΚΟΟΛ αντιπροσωπεύει και μια από της πιο πάνω σκέψεις και συναισθήματα.

 

_

γράφει ο Φίλιππος Φιλίππου 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

Αταβισμός

Αταβισμός

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1936             Ένα χλωμό φεγγάρι κρεμόταν πάνω απ’ το κοιμισμένο χωριό. Ησυχία επικρατούσε σ’ όλον τον οικισμό και μονάχα στο διώροφο πέτρινο σπίτι απέναντι από την εκκλησία υπήρχε ακόμη φως. Στο πάνω πάτωμα μια πόρτα ξεκλειδώθηκε. Ο πατέρας...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου