Ένα μικρό βήμα

25.01.2020

Τρυφερά πέλματα αφήνονται

στο δροσερό φίλημα του κύματος

με τη φροντίδα αγάπης  πρωτόγνωρης.

 

Κρύσταλλα από στιγμές

ξοδεύονται τα χαμόγελα,

καθώς μικρές κινήσεις συνοδεύουν

τον πρώτο βηματισμό στο απέραντο.

 

Σαν καλοκαίρι πάντα

αντηχεί η ζωή σου μέσα μου,

διαλύοντας      

σαν τον αφρό της θάλασσας

το σκιερό περίγραμμα της άμμου.

 

Μικρή στροφή της κεφαλής.

 

Τα βήματα βαραίνουν,

αναζητούν της χρείας υποστήριγμα.

Δρασκέλισμα δειλό και φοβισμένο

με δίχως αναπτέρωση.

Παραίτηση αποφασισμένη

μειώνει της χαράς το απροσδόκητο.

 

Μ’ ένα  βλεφάρισμα μοιάζει  

το πέρασμα από το φως της γέννησης

στης δύσης τη στερνή βουτιά.

Μία στιγμή μονάχα.

 

_

γράφει η Θεοδώρα Σταυράκου

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου