Ένα παραμύθι ακόμα

17.05.2016

gothic_redridinghood

Μονάχα ένα παραμύθι ακόμα 

ένα παραμύθι αλλιώτικο απ’ όλα τα αλλά

δίχως εκείνο το “μια φορά και ένα καιρό”

“έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα”

 

Ας είναι ένα καινούριο βαλκανικό παραμύθι

χωρίς βάσανα στους Έλληνες, αίμα στην Κριμαία

ούτε αρχαίους μύθους, ούτε αλβανικές βεντέτες, 

μήτε θαύματα, θρύλους, σημαίες και σύνορα

 

Και θα αρχίσω από μένα πριν πω το παραμύθι

ας δείξω τι είναι ανθρωπιά, ποια είναι η ηθική μου

κι όλο και κάποιος θα γίνει ο συνάνθρωπός μου

δίχως τον ουρανό με τα άστρα, να μου τάξει

 

Μετά θα ψάξω στις σοφίτες, λάντζες, στα κόκκινα φανάρια

θα βρω όλες τις μοντέρνες Σταχτοπούτες σκλάβες

Θα τις λύσω και θα τις ελευθερώσω πριν τα μεσάνυχτα

με την κολοκύθα άμαξα να βγούμε από τα παραμύθια

 

Ύστερα θα βρω τον Ρομπέν των Δασών στα χωριά

να πάρω από του κακού του λύκου τα δόντια την Κοκκινοσκουφίτσα

να βρω τον Πινόκιο, να του πω να λέει πάντα ψέματα

να μην ανησυχεί, η μύτη μας έχει φτάσει μέχρι πέρα

 

 Κι αμέσως μετά θα σφυρίζω με δυο δάχτυλα στο στόμα

 να έρθει η Ντόλι, το άλογο του Λούκι Λούκ να πάρει τις κούνιες

 μακριά από τα παραμυθένια αυθαίρετα παλάτια μας

 που μαγειρεύονται τα ψέματα, οι φόνοι και τα εγκλήματα. 

 

Ένα παραμύθι ακόμα… για όλους μας

πριν ξημερώσει αυτό το αποκριάτικο πάρτι

 

_

γράφει η Teuta Sadiku

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Spiros Makrigiannis

    Πόσο χαίρομαι που μπορώ να περπατώ σχεδόν καθημερινά δίπλα σου, να διαβάζω από τους πρώτους αυτά που γράφεις, να έχω αυτή την ποιητική όσμωση μαζί σου, να κατεργάζομαι ενίοτε τα διαμάντια σου, να συγκινούμαι βαθιά από τον τρόπο που εκφράζεσαι… Teuta μου νοιώθω ευλογημένος που είσαι φίλη μου!

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Πολλοί θα γίνουν συνάνθρωποι και συνοδοιπόροι σας Tauta….για να ταξιδέψουν μακριά από τα παραμυθένια αυθαίρετα παλάτια

    που μαγειρεύονται τα ψέματα, οι φόνοι και τα εγκλήματα!!!

    Απάντηση
  3. Mάρθα Δήμου

    Εξαιρετικό το ποίημά σου Teuta!! Μπράβο σου.

    Απάντηση
  4. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Πόσο πολύ θα ήθελα να τα ζήσω όλα όσα λέει το όμορφο παραμύθι σου Teuta!!!
    Πλού τρυφερό!!!
    ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου