Ένα παραμύθι ακόμα

17.05.2016

gothic_redridinghood

Μονάχα ένα παραμύθι ακόμα 

ένα παραμύθι αλλιώτικο απ’ όλα τα αλλά

δίχως εκείνο το “μια φορά και ένα καιρό”

“έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα”

 

Ας είναι ένα καινούριο βαλκανικό παραμύθι

χωρίς βάσανα στους Έλληνες, αίμα στην Κριμαία

ούτε αρχαίους μύθους, ούτε αλβανικές βεντέτες, 

μήτε θαύματα, θρύλους, σημαίες και σύνορα

 

Και θα αρχίσω από μένα πριν πω το παραμύθι

ας δείξω τι είναι ανθρωπιά, ποια είναι η ηθική μου

κι όλο και κάποιος θα γίνει ο συνάνθρωπός μου

δίχως τον ουρανό με τα άστρα, να μου τάξει

 

Μετά θα ψάξω στις σοφίτες, λάντζες, στα κόκκινα φανάρια

θα βρω όλες τις μοντέρνες Σταχτοπούτες σκλάβες

Θα τις λύσω και θα τις ελευθερώσω πριν τα μεσάνυχτα

με την κολοκύθα άμαξα να βγούμε από τα παραμύθια

 

Ύστερα θα βρω τον Ρομπέν των Δασών στα χωριά

να πάρω από του κακού του λύκου τα δόντια την Κοκκινοσκουφίτσα

να βρω τον Πινόκιο, να του πω να λέει πάντα ψέματα

να μην ανησυχεί, η μύτη μας έχει φτάσει μέχρι πέρα

 

 Κι αμέσως μετά θα σφυρίζω με δυο δάχτυλα στο στόμα

 να έρθει η Ντόλι, το άλογο του Λούκι Λούκ να πάρει τις κούνιες

 μακριά από τα παραμυθένια αυθαίρετα παλάτια μας

 που μαγειρεύονται τα ψέματα, οι φόνοι και τα εγκλήματα. 

 

Ένα παραμύθι ακόμα… για όλους μας

πριν ξημερώσει αυτό το αποκριάτικο πάρτι

 

_

γράφει η Teuta Sadiku

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Γλυκό μου Άλγος

Γλυκό μου Άλγος

Δεν παραδόθηκα στον Έρωτα Σε αυτόν που σε τρελαίνει  Που σου βυθίζει το κορμί σε κόκκινη άμμο Που σε γεμίζει με αισθήσεις μυστήρια όμορφες Δεν έχω παραδοθεί  Στον έρωτα εκείνο που σου γεμίζει μακάβριο φως τις νύχτες  Και σε σκεπάζει σαν δειλινό τα πρωινά Δεν έχω...

Ίσως

Ίσως

Ίσως αν πονούσα λιγότερο, να μπορούσα να μιλήσω για τα μαχαίρια. Ίσως αν δεν ήξερα όσα ξέρω, να μαχαίρωνα κι εγώ με την κάθε ευκαιρία. Ίσως τα μαχαίρια να φτιάχτηκαν για τα χέρια μου, για να καταφέρω να μάθω τα όρια μου. Και ίσως το αίμα της πληγής, που αναβλύζει από...

Μικρό παιδί

Μικρό παιδί

Ήτανε χρόνια δύσκολα Άκουγα απ τη γιαγιά μου Ζήσανε περάσανε  Και ήταν τα δικά μου.   Ευχετήρια ψυχής  Που θελα να της δώσω Να γυρίσει πίσω ευθύς Χαλί για να της στρώσω.   Να συναντήσει έλεγε Τα Άγια Χώματά τους  Να προσκυνήσει ζήταγε Κάθε στιγμή κοντά τους....

Ψαλμωδία του μοναδικού

Ψαλμωδία του μοναδικού

Εκείνο το βράδυ  Δεν στο κρύβω, δάκρυζα στο φεγγάρι Πώς γίνεται να δακρύζω σε κάτι μακρινό;΄ Πώς γίνεται να πονάω για κάτι άπιαστο και φευγαλέο; Δάκρυζα για μένα ή για σένα; Ή και για τους δυο; Έβλεπα εμένα στο πόνο και εσένα στο σκοτάδι Μα η ψυχή πονούσε στο σκοτάδι ...

Γυναίκα του Αιώνα

Γυναίκα του Αιώνα

Ηλιοβασίλεμα και ξάπλωσες σ' ένα λιβάδι με κόκκινες παπαρούνες… Κουράστηκες πολύ να τρέχεις Η φλόγα της ημέρας σβήνει,  η σπίθα του κεριού τρεμοπαίζει  και εσύ βυθίζεσαι όλο και πιο πολύ στον κόσμο των σκιών… Ακούς την ανάσα σου να γροθοκοπάει τα στήθη σου  και...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Γυναίκα του Αιώνα

Γυναίκα του Αιώνα

Ηλιοβασίλεμα και ξάπλωσες σ' ένα λιβάδι με κόκκινες παπαρούνες… Κουράστηκες πολύ να τρέχεις Η φλόγα της ημέρας σβήνει,  η σπίθα του κεριού τρεμοπαίζει  και εσύ βυθίζεσαι όλο και πιο πολύ στον κόσμο των σκιών… Ακούς την ανάσα σου να γροθοκοπάει τα στήθη σου  και...

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Ξεδιπλώνοντας την ήρεμη ηλιαχτίδα το ουράνιο τόξο διαπερνά  τη ραχοκοκαλιά μας. Δεν απέχουμε παρά έτη φωτός  από τους συντοπίτες μας και θέλγουμε την άσχετη σχετικότητα της σχέσης μας Αιώνιο Άπειρο και εμπορική συναλλαγή Το Τρεχούμενο είμαστε εμείς εσαεί και διαπρεπώς...

Ψαλμωδία του μοναδικού

Στου κόσμου τις ανηφοριές

Έγειρε ο ήλιος χαμηλά, φλόγες του ακούμπησαν κορφές παίρνει μαζί του μυστικά, ανθρώπων μόνων τις σιωπές ταξίδι καθημερινό σ άγνωστες πολιτείες σ αυτά που κρύβουν οι ψυχές, λυγμών οι συνοικίες   Έπεσε η νύχτα στα στενά, στους δρόμους στις πλατείες στου κόσμου τις...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Spiros Makrigiannis

    Πόσο χαίρομαι που μπορώ να περπατώ σχεδόν καθημερινά δίπλα σου, να διαβάζω από τους πρώτους αυτά που γράφεις, να έχω αυτή την ποιητική όσμωση μαζί σου, να κατεργάζομαι ενίοτε τα διαμάντια σου, να συγκινούμαι βαθιά από τον τρόπο που εκφράζεσαι… Teuta μου νοιώθω ευλογημένος που είσαι φίλη μου!

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Πολλοί θα γίνουν συνάνθρωποι και συνοδοιπόροι σας Tauta….για να ταξιδέψουν μακριά από τα παραμυθένια αυθαίρετα παλάτια

    που μαγειρεύονται τα ψέματα, οι φόνοι και τα εγκλήματα!!!

    Απάντηση
  3. Mάρθα Δήμου

    Εξαιρετικό το ποίημά σου Teuta!! Μπράβο σου.

    Απάντηση
  4. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Πόσο πολύ θα ήθελα να τα ζήσω όλα όσα λέει το όμορφο παραμύθι σου Teuta!!!
    Πλού τρυφερό!!!
    ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου