Ένα παραμύθι ακόμα

17.05.2016

gothic_redridinghood

Μονάχα ένα παραμύθι ακόμα 

ένα παραμύθι αλλιώτικο απ’ όλα τα αλλά

δίχως εκείνο το “μια φορά και ένα καιρό”

“έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα”

 

Ας είναι ένα καινούριο βαλκανικό παραμύθι

χωρίς βάσανα στους Έλληνες, αίμα στην Κριμαία

ούτε αρχαίους μύθους, ούτε αλβανικές βεντέτες, 

μήτε θαύματα, θρύλους, σημαίες και σύνορα

 

Και θα αρχίσω από μένα πριν πω το παραμύθι

ας δείξω τι είναι ανθρωπιά, ποια είναι η ηθική μου

κι όλο και κάποιος θα γίνει ο συνάνθρωπός μου

δίχως τον ουρανό με τα άστρα, να μου τάξει

 

Μετά θα ψάξω στις σοφίτες, λάντζες, στα κόκκινα φανάρια

θα βρω όλες τις μοντέρνες Σταχτοπούτες σκλάβες

Θα τις λύσω και θα τις ελευθερώσω πριν τα μεσάνυχτα

με την κολοκύθα άμαξα να βγούμε από τα παραμύθια

 

Ύστερα θα βρω τον Ρομπέν των Δασών στα χωριά

να πάρω από του κακού του λύκου τα δόντια την Κοκκινοσκουφίτσα

να βρω τον Πινόκιο, να του πω να λέει πάντα ψέματα

να μην ανησυχεί, η μύτη μας έχει φτάσει μέχρι πέρα

 

 Κι αμέσως μετά θα σφυρίζω με δυο δάχτυλα στο στόμα

 να έρθει η Ντόλι, το άλογο του Λούκι Λούκ να πάρει τις κούνιες

 μακριά από τα παραμυθένια αυθαίρετα παλάτια μας

 που μαγειρεύονται τα ψέματα, οι φόνοι και τα εγκλήματα. 

 

Ένα παραμύθι ακόμα… για όλους μας

πριν ξημερώσει αυτό το αποκριάτικο πάρτι

 

_

γράφει η Teuta Sadiku

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Spiros Makrigiannis

    Πόσο χαίρομαι που μπορώ να περπατώ σχεδόν καθημερινά δίπλα σου, να διαβάζω από τους πρώτους αυτά που γράφεις, να έχω αυτή την ποιητική όσμωση μαζί σου, να κατεργάζομαι ενίοτε τα διαμάντια σου, να συγκινούμαι βαθιά από τον τρόπο που εκφράζεσαι… Teuta μου νοιώθω ευλογημένος που είσαι φίλη μου!

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Πολλοί θα γίνουν συνάνθρωποι και συνοδοιπόροι σας Tauta….για να ταξιδέψουν μακριά από τα παραμυθένια αυθαίρετα παλάτια

    που μαγειρεύονται τα ψέματα, οι φόνοι και τα εγκλήματα!!!

    Απάντηση
  3. Mάρθα Δήμου

    Εξαιρετικό το ποίημά σου Teuta!! Μπράβο σου.

    Απάντηση
  4. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Πόσο πολύ θα ήθελα να τα ζήσω όλα όσα λέει το όμορφο παραμύθι σου Teuta!!!
    Πλού τρυφερό!!!
    ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου