Ένα ποτήρι ακόμα, Τσαρλς

7.06.2015

 

 

Εκδόσεις Γαβριηλίδης
ISBN: 978-960-579-334-3

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ! Μονάχα τούτη η λέξη μπορεί να περιγράψει τη νέα ποιητική συλλογή του Αντώνη Τσόκου.

Είναι ίσως η πρώτη φορά που πιάνοντας στα χέρια μου μια ποιητική συλλογή διαπιστώνω πως τελικά πρόκειται για μια ανθολογία εικόνων, ζωγραφισμένων έντεχνα με τις λέξεις και την πένα του ποιητή! Ποιήματα που με πολύ μεγάλο ταλέντο αφήνουν στον αναγνώστη μια αίσθηση γλυκιάς μέθεξης στις σκέψεις αλλά και την ψυχή του Αντώνη. Ίσως και μέθης, λογοτεχνικής όμως!

 

ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ (ΙΙ)

Ζήσαμε.

Σε δύο τετραγωνικά τοπίο.

Με ενέσεις νικοτίνης.

Εξαρτημένοι από πρόστυχους θεούς.

Αγαπήσαμε ό,τι δεν αξίζει να αγαπηθεί.

Ερωτευθήκαμε τα λάθη των σοφών.

Ορθογραφήσαμε τη μοναξιά των στίχων μας

και συμψηφίσαμε τ’ αδέσποτά μας «πρέπει»

μ’ ένα απέραντο φιλί.

 

 

Ο Αντώνης Τσόκος, μπορεί να μη χρησιμοποιεί την παραδοσιακή ομοιοκαταληξία στην ποίησή του, χρησιμοποιεί όμως ένα άλλο, ισχυρότερο, εργαλείο το οποίο μαγεύει στην κυριολεξία τον αναγνώστη του, την εντροπία των λέξεων που ο αποστασιοποιημένος παρατηρητής τους θα διαπιστώσει πως συνθέτουν δυνατές εικόνες κι ακόμα δυνατότερα νοήματα. Στηλιτεύει σαν άλλος Διογένης την κοινωνία, μόνο που το κάνει με το δικό του ιδιαίτερο ύφος, με το δικό του τρόπο, με τις μεταξένιες λεπίδες της πένας του.

 

ΕΝΣΤΟΛΟΣ ΚΗΠΟΥΡΟΣ

Ένστολος κηπουρός

φυτεύει στο θώρακα ανυποψίαστου αναρχικού

σπόρο διαμετρήματος εννέα χιλιοστών.

Ο θάνατος ανθίζει ακαριαία.

 

Οι ώρες περνούν.

Ο πάλαι ποτέ μελλοθάνατος

διατηρείται φρέσκος στο ψυγείο.

Αποψύχεται.

Φυτεύεται. Σε χωμάτινη επιφάνεια.

Ο ένστολος λαμβάνει παράσημο ανδρείας.

Ο περιβολάρης επίδομα ανθυγιεινούς εργασίας.

 

Ο θανών απολαμβάνει τη νύχτα.

Ένα άστρο δεν επιβάρυνε ποτέ την ανθρωπότητα.

 

 

Μέσα από τα ποιήματά του, ο Αντώνης Τσόκος δεν αποστασιοποιείται από την κοινωνία και τα προβλήματά της, από τον άνθρωπο και τους φόβους ή τις ελπίδες του. Γίνεται συμμέτοχος, κοινωνός, κάποιες φορές κρίνει κι άλλες κρίνεται κι αυτοσαρκάζεται.

 

Η ποιητική συλλογή Ένα ποτήρι ακόμα, Τσαρλς’ δεν είναι ακόμα ένα βιβλίο για τη βιβλιοθήκη μας. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός, που παρά το γεγονός πως τα γράμματα και οι λέξεις που τυπώθηκαν στις σελίδες του δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξουν, τα νοήματα και το συναισθηματικό φορτίο που αυτές κουβαλούν είναι σίγουρο πως θα μεταβάλλονται από ανάγνωση σε ανάγνωση. Ίσως το βιβλίο αυτό να μην πρέπει να μπει στη βιβλιοθήκη αλλά βαθιά μέσα στο λογισμό και την ψυχή μας…

 

ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗ

Γράφω απόψε ανεπίσημα.

Κρυφά από τα δάχτυλά μου.

Αν το μάθουν,

θα κλειστούν στις τσέπες μου παντοτινά.

[…]

 

Την ποιητική συλλογή μπορείτε να τη βρείτε εδώ.

Ο Αντώνης Τσόκος διατηρεί το ιστολόγιο σΤεργιανή ζάΛη

Ακολουθήστε μας

Στις Ράγες των Νεκρών, του Tim Weaver

Στις Ράγες των Νεκρών, του Tim Weaver

Μια οικογένεια αναθέτει στον ερευνητή εξαφανισμένων προσώπων Ντέιβιντ Ρέικερ να βρει την κόρη τους, ένα δεκαεφτάχρονο κορίτσι χωρίς προσωπικά ή οικογενειακά προβλήματα. Γιατί η αστυνομία δεν προχωράει την υπόθεση; Με τι συνδέεται η εξαφάνιση της Μέγκαν Κάρβερ;...

Club 23.4 – Ντίνος Γιώτης

Club 23.4 – Ντίνος Γιώτης

γράφει η Βάλια Καραμάνου - Τι είναι ο άνθρωπος απέναντι στον χρόνο; Ένα μικρό σπουργίτι με μαύρο λοφίο που κείτεται άψυχο στο μπαλκόνι δίπλα στα σκόρπια ψίχουλα. Αιώνια ηττημένος και τα σχέδιά του, ό,τι ονειρεύτηκε, «αφορούν μόνον εκείνον και ούτε πρόκειται να τα...

Πέρα από την αιωνιότητα, της Ιουλίας Ιωάννου

Πέρα από την αιωνιότητα, της Ιουλίας Ιωάννου

Στη Σέριφο της δεκαετίας του 1910 ζει και μεγαλώνει ο Μενέλαος Γαλανός που αγωνίζεται να τελειώσει το σχολείο για να σπουδάσει και να βοηθήσει τους γονείς του μακριά από τα ορυχεία του νησιού που έχουν στοιχίσει τον θάνατο σε τόσους εργάτες. Ταυτόχρονα ο πατέρας του...

Η ευαισθησία είναι η νέα δύναμη, της Anita Moorjani

Η ευαισθησία είναι η νέα δύναμη, της Anita Moorjani

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Ένα ακόμη δυνατό βιβλίο προσωπικής ανάπτυξης, από την Ανίτα Μούρτζανι, τη συγγραφέα που έζησε μια επιθανάτια εμπειρία με απώτερο σκοπό της μέσα από αυτό το εγχειρίδιο, να μας συμβουλέψει και να μας μυήσει, στον κόσμο της ενσυναίσθησης, που...

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω, Θα θολώσω τα νερά της λιμνάζουσας θλίψης Θα κοπιάζω να βρω έναν λόγο χαράς    Πόσες φορές θα αρνηθείς να πεθάνεις, Ένα λουλούδι θα κόψεις, θα το μυρίσεις  Θέλεις να κλέψεις την ουσία, του παραπάνω εσύ για να ζήσεις.   Μια ώρα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω, Θα θολώσω τα νερά της λιμνάζουσας θλίψης Θα κοπιάζω να βρω έναν λόγο χαράς    Πόσες φορές θα αρνηθείς να πεθάνεις, Ένα λουλούδι θα κόψεις, θα το μυρίσεις  Θέλεις να κλέψεις την ουσία, του παραπάνω εσύ για να ζήσεις.   Μια ώρα...

Οχτώ ντετέκτιβ, του Alex Pavesi

Οχτώ ντετέκτιβ, του Alex Pavesi

Οχτώ ντετέκτιβ ονομάζεται το συγγραφικό ντεμπούτο του Alex Pavesi, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Οχτώ γρίφοι για δυνατούς λύτες, που όλοι μαζί συνθέτουν ένα ευφυέστατο νουάρ αστυνομικό θρίλερ, που υπόσχεται να κλέψει τις εντυπώσεις. Στα τέλη της δεκαετίας...

Ο Τζίμης στην Κυψέλη, του Χρήστου Χωμενίδη

Ο Τζίμης στην Κυψέλη, του Χρήστου Χωμενίδη

- γράφει η Λεύκη Σαραντινού - Στον κόσμο του θεάτρου, της σύγχρονης Αθήνας των τελών του 20ου και των αρχών του 21ου αιώνα - και, πιο συγκεκριμένα, της Κυψέλης-, αλλά και στον ψυχισμό του κεντρικού ήρωά του, του Τζίμη Παπιδάκη διεισδύει διεξοδικά ο μεγάλος δεξιοτέχνης...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Άιναφετς

    Εύχομαι τα δάκτυλα του Αντώνη, να μη κλειστούν ποτέ στις τσέπες του…
    Και ας ποιούμε και ένα ποτηράκι για να ευχηθούμε να είναι καλοτάξιδα και αυτά τα ποιήματα του!

    Απάντηση
  2. Βαγγέλης Θερμογιάννης

    ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ! Όπως ακριβώς αναφέρει στην αρχή της κριτικής του ο Κώστας. Είχα τη χαρά να τη διαβάσω κι εγώ και προτείνω ανεπιφύλακτα σ’ όποιον μπορεί να προμηθευτεί την ιδιαίτερα όμορφη αυτή ποιητική συλλογή.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου