Έσχατη λύση

17.05.2016

Κρύωνες ...

κρύωνες πολύ εκείνη τη μέρα

κι ας ήταν κατακαλόκαιρο

κι ας σε έκαιγε το φως μες στο σκοτάδι σου

εσύ κρύωνες.

Για τόσες ανώφελες πράξεις

για τα ανήμπορα όνειρα

κρύωνες ...

για τις μέρες, που δεν ξεχώριζαν από τις νύχτες

για τα προσωπεία σου, που μπερδεύονταν μεταξύ τους

μέσα από τις τόσες εναλλαγές

για το ανέφικτο πλάνο της ύπαρξής μας

γιατί σκόνταφτες διαρκώς στο ένα

και μοναδικό εμπόδιο, που πάντοτε

έβρισκες μπροστά σου και ήταν εκείνο, που

σε χαστούκιζε καθημερινά και σε τιμωρούσε έτσι

είναι η αλήθεια πολύ βάναυσα για την ολιγωρία σου.

Κι εσύ κρύωνες ...

κρύωνες όλο και πιο πολύ κάθε μέρα

κι εγκλώβιζες την αδύναμη ύπαρξή σου σε ανείπωτες λέξεις

θάβοντας τις κραυγές του πόνου βαθιά στο νου.

Έτσι όλο και μεγάλωνε το εμπόδιο μέσα στο μυαλό σου

τι άλλο να έκανε κι εκείνο

στο τέλος σάλεψε

ως έσχατη λύση και άμυνα απέναντι στον εαυτό σου.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

14 σχόλια

14 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    Πολύ όμορφο το ποίημά σου Άννα, έτσι είναι κρυώνει η ψυχή όταν σκοντάφτει σε εμπόδια κι όταν δε βγάζει τον πόνο προς τα έξω αυτός γιγαντώνεται . Σε μια κλωστή κρέμεται και το μυαλό για να μη σαλέψει.

    Απάντηση
  2. Άγγελος Πετρουλάκης

    Έξοχο. Με άγγιξε…

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Έτσι γίνεται πάντα, όταν η καρδιά κρυώνει, σκοντάφτει, εγκλωβίζετε… το μυαλό σαλεύει και ψάχνει για έσχατες λύσεις!!! Πολύ ωραίο!!!Μπράβο Άννα μου!!!

    Απάντηση
  4. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ δυνατό και υπέροχο Άννα μου. Μου άρεσε πάρα πολύ!

    Απάντηση
  5. Αθηνά Μαραβέγια

    Απλά, ΥΠΕΡΟΧΟ και δυστυχώς τόσο αληθινό….

    Απάντηση
  6. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Το ποίημα σου μας ζέστανε τη φωλιά της μοναξιάς μας με μια αλήθεια που λάμπει σαν ήλιος!
    Μπράβο Άννα…..

    Απάντηση
  7. Άννα Ρουμελιώτη

    Η αλήθεια δυστυχής …. ενώ θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο… σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια Αθηνά μου. Καλημέρα!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου