Έχω φύγει

25.07.2016

walking_away

Ή φεύγω ή έφευγα ή θα φύγω.
Όχι δεν είμαστε όλοι το ίδιο.
Θα κατευθυνθώ προς τα εκεί
που φυσάει ο άνεμος τα μαλλιά μου.
Πάντα ονειρευόμουν να κολυμπήσω στα χρώματα
του δειλινού.
Όχι δεν είναι διπλά τα ηλιοβασιλέματα
διπλά είναι τα κρεβάτια που υπονοούν τον έρωτα.
Θα φύγω ή έφευγα ή θα φύγω
θα πάω εκεί που με χτυπούν ριπές ξεχωριστής μοναδικότητας
στο χέρι που με σπρώχνει στης δικαιοσύνης τη τυφλότητα.
Στους φάρους που λυσσομανά το κύμα
χωράει η αγκαλιά μου θύελλες που προστατεύουν
τρυφερές βεβαιότητες.
Θα πάω εκεί που δεν ανακυκλώνεται ο έρωτας
όχι δεν είμαστε όλοι το ίδιο
οι μέλισσες αρκούν να γονιμοποιήσουν τα λουλούδια
υπάρχουν άνθη που ζούνε ευτυχισμένα γνωρίζοντας
πως αυτή είναι η πρώτη και η τελευταία τους ανάσα.
'Η φεύγω ή έφευγα 'η θα φύγω
μεγάλωσα αγαπώντας τη σύζευξη της ουτοπίας
σώματος και μυαλού
κυνηγώντας της αλήθειας μου τους εθισμούς,

 

_

γράφει η Κωνσταντίνα Γεωργαντοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σκεπτικόν

Σκεπτικόν

Δολιχό ήττας θρόϊσμα ταλάνιζε την σκέψη, κάννες και υποκόπανοι όμηρο με κρατούν, μα δεν λογίστηκα ποτέ της έπαρσης την στέψη, θωπευτικά δεν ακουμπούν μονάχα οι νικηταί. Της αντοχής υπεροψία, ντύμα της ήττας γιορτινό. Πώς δεν ευδόκησες Επιθυμία! Τι μ’ απομένει να...

Άδακρυς γη

Άδακρυς γη

Δεν πότισα τότε, στης ανάγκης τον καιρό, και  Ξεράθηκε η γη μου  Το χώμα στέγνωσε και άνοιξαν ρωγμές, Διάβρωσης συμπτώματα Λουλούδια καν δεν πρόλαβαν να ανθίσουν Τα κατάπιε η άβυσσος  Φταίει το ότι δεν έκλαψα… ποτέ  Φταίει που τον πιο άγιο σπόρο δε φύτεψα… ποτέ  ...

Στο μηδέν σιωπούν

Στο μηδέν σιωπούν

Το χρόνο τον μετρώ, τη μνήμη την τσεκάρω της ζωής μου ύστερη αναδρομή στα θαμπά σημεία, κομμάτια που πέφτουν και το μυαλό λιγοστεύουν κeνό τ΄αφήνουν σε σώμα θλιβερό.   Οι αποστάσεις συντομεύουν με την ανημποριά παλεύουν. Ζωή που αδυνατεί τον χρόνο να παλεύει με...

Χρόνου ήθος

Χρόνου ήθος

Μέρα τη μέρα Ώρα την ώρα Λεπτό το λεπτό Δεύτερο το δεύτερο Μην υποπέσεις στο δεύτερο   Πόσο δύσκολο να ανέβεις την κλίμακα του χρόνου αψηφώντας τα δεύτερα του βίου Πόσο εύκολο σαν παγώσει μες στα μάτια σου του χρόνου το ρολόι(;)!   _ γράφει ο Άρης...

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Δεν ξέρω αν έφυγες…φεύγεις …ή θα φύγεις…
    Ένα είναι βέβαιο…
    Ήρθες με μια γραφή ιδιαίτερη …που θα μείνει….
    ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ!

    Απάντηση
  2. Μάρθα Δήμου

    Πρωτότυπο, ιδιαίτερο και δυνατό.Μπράβο!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου