Ήθελα μόνο να χωρέσω, της Στέλλας Κάσδαγλη

ithela mono na xoreso«Ήθελα μόνο να χωρέσω», εξομολογείται στον αναγνώστη η έφηβη Ζωή, μαθήτρια λυκείου, και περιγράφει με ωμότητα, ρεαλισμό και αυτοεκτίμηση την περιπέτειά της με τη νευρική ανορεξία. Ένα κορίτσι, που απ’ ό,τι κατάλαβα ήταν απλώς στρουμπουλό, αλλάζει σχολικό περιβάλλον και αποχωρίζεται την κολλητή της φίλη, με την οποία όμως δε χάνονται. Οι ηλεκτρονικές τους τουλάχιστον συζητήσεις είναι σχεδόν καθημερινές. Ένας σχολικός χορός κι ένα φιλί είναι η αρχή του τέλους για την κοπέλα, η οποία βάζει στόχο να χάσει κάποια κιλά, σταδιακά όμως πέφτει στη μαύρη τρύπα της ανασφάλειας και θεωρεί τον εαυτό της φαγανό τέρας. Θα γλυτώσει από αυτόν τον εφιάλτη; Ποιος θα τη βοηθήσει; Οι γονείς της και η κολλητή της θα σταθούν δυνατοί για να ζήσουν τις χειρότερες στιγμές της ηρωίδας μας;

Ένα κείμενο εξαιρετικά καλογραμμένο, ανατριχιαστικό και ασφυκτικό. Ένιωσα στο πετσί μου την αλλαγή της Ζωής από ζωηρή έφηβη σε ανασφαλή και χαμηλής αυτοεκτίμησης ανορεξικιά. Είναι τρομερό το πώς αισθάνονται αυτά τα παιδιά και αξίζουν πολλά μπράβο στη συγγραφέα για τη σωστή σκιαγράφηση του χαρακτήρα και για την εξαιρετική απόδοση της ψυχολογίας της και του κοινωνικού αντίκτυπου. Η αφήγηση εναλλάσσεται: πότε μιλάει η Ζωή, πότε εναλλάξ οι γονείς της, πότε συζητάει στο chat με την κολλητή της, πότε ανταλλάσσουν μηνύματα στο κινητό. Η ιστορία ρέει και η μεταστροφή του κλίματος από ευχάριστο, ανέμελο, εφηβικό σε εφιαλτικό, κλειστοφοβικό, επισφαλές είναι αμείλικτα κλιμακωτή.

Χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, χωρίς κορώνες και αναθέματα, χωρίς να πανικοβάλλει τον αναγνώστη, η κυρία Κάσδαγλη περιγράφει μια εφιαλτική ζωή που στοιχειώνει πολλές κοπέλες της εποχής μας, με ενδιαφέρον, διεισδυτικότητα και μια αγωνία να μην απομακρυνθεί συναισθηματικά από την αφήγηση. Οι σκέψεις και η αλλαγή της νοοτροπίας της Ζωής με εξόργισαν, αρχικά νομίζοντας λόγω της αμυαλιάς της να σκέφτεται έτσι για το φαγητό, όμως σύντομα κατάλαβα ότι οργίστηκα που ένιωσα ανήμπορος να τη βοηθήσω. Όλα είναι μέσα στο μυαλό και αν δεν υπάρχει χαραμάδα, η πόρτα δεν ανοίγει ολότελα. Ένιωσα τον ιδρώτα και τον φόβο των γονιών, την αδυναμία τους να προσφέρουν κάτι στο παιδί που έφεραν στον κόσμο, ένιωσα την αποστροφή της κοπέλας για κάθε τι βρώσιμο και περίμενα με λαχτάρα το τέλος, ελπίζοντας το κορίτσι να σωθεί έστω και την τελευταία στιγμή.

Το μυθιστόρημα αυτό πρέπει να διαβαστεί από γονείς και εφήβους, ώστε να προσέξουν λίγο περισσότερο, γιατί όταν συνειδητοποιήσουν την ασθένεια, τότε θα είναι αργά. Το κείμενο είναι συγκλονιστικό και αποκαλυπτικό. Μην το χάσετε με τίποτα, γιατί ένα παιδί δίπλα σας πεινάει αλλά δε θα τραβήξει την προσοχή σας πάνω του.

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Είχαν όλους τους γιατρούς. Διαιτολόγο, ψυχίατρο, παιδίατρο. Παθολόγο και εργοθεραπευτή. Γιατί τόσοι γιατροί; σκεφτόμουν. Γιατί τόσοι γιατροί για να κάνουν ένα παιδί να φάει; Τι δεν καταλαβαίνω, Ζωή;» (σελ. 115).

«Στην ψυχοθεραπεία δεν υποτίθεται ότι πας για να μιλήσεις σε κάποιον; Ε, εγώ δε μιλάω. Τι να πω; Αν πω αυτά που σκέφτομαι, θα με κλείσουν μέσα. Αν πω αυτά που αισθάνομαι, δε θα καταλάβει κανείς (ουτ’ εγώ καταλαβαίνω). Αν πω ότι δεν ξέρω τι αισθάνομαι, θα αποδειχτεί για μία ακόμη φορά ότι είμαι χαμένη περίπτωση» (σελ. 183).

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 22 – 23 Ιουνίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 22 – 23 Ιουνίου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Πού έκαναν sex στην Αθήνα του Μεσοπολέμου; των Εύας Γανίδου και Τάσου Θεοφίλου

Πού έκαναν sex στην Αθήνα του Μεσοπολέμου; των Εύας Γανίδου και Τάσου Θεοφίλου

Ας πάμε ένα ταξίδι πίσω στον χρόνο και ας γυρίσουμε στην Αθήνα του Μεσοπολέμου. Ας περπατήσουμε στα στενά της πόλης, στα κακοφωτισμένα σημεία, μακριά από τις λεωφόρους και τους κεντρικούς δρόμους. Από τον Βούθουλα στο Μεταξουργείο και στα Πετράλωνα κι από κει στην...

Εργαστήριο ραπτικής, της Χρυσούλας Διπλάρη

Εργαστήριο ραπτικής, της Χρυσούλας Διπλάρη

Η Πάτρα είναι μια νέα γυναίκα με όνειρα και φιλοδοξίες. Μαθητεύει δίπλα στην αυστηρή θεία της για να γίνει ράφτρα κι όταν τα καταφέρνει ανοίγει το δικό της μοδιστράδικο κι έτσι γνωρίζουμε τις πελάτισσες, τις μαθητευόμενες, τις γειτόνισσες, τις φίλες της σε μια Ελλάδα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Εργαστήριο ραπτικής, της Χρυσούλας Διπλάρη

Εργαστήριο ραπτικής, της Χρυσούλας Διπλάρη

Η Πάτρα είναι μια νέα γυναίκα με όνειρα και φιλοδοξίες. Μαθητεύει δίπλα στην αυστηρή θεία της για να γίνει ράφτρα κι όταν τα καταφέρνει ανοίγει το δικό της μοδιστράδικο κι έτσι γνωρίζουμε τις πελάτισσες, τις μαθητευόμενες, τις γειτόνισσες, τις φίλες της σε μια Ελλάδα...

Υπάρχει ένας τίγρης στο τρένο – Mariesa Dulak

Υπάρχει ένας τίγρης στο τρένο – Mariesa Dulak

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Μια όμορφη μέρα, ένας μπαμπάς και ο γιος του αποφασίζουν να πάνε στην παραλία με το τρένο. Επιβιβάζονται, κάθονται πλάι – πλάι και ο μπαμπάς αμέσως σπεύδει στο αγαπημένο του σπορ που δεν είναι άλλο από την οθόνη του κινητού του. Ξαφνικά...

Ιανός – Νατάσα Γκουτζικίδου

Ιανός – Νατάσα Γκουτζικίδου

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Όταν πήρα στα χέρια μου το βιβλίο της Νατάσας, δεν φανταζόμουν τι με περιμένει κρυμμένο μέσα στις σελίδες του. Η δύναμη της γραφής της,  η πλοκή της ιστορίας και το ανατρεπτικό φινάλε που περιμένει υπομονετικά τη σειρά του, δικαιώνει τον...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου