Ήρθες

25.05.2019

Στον δρόμο μοίρασα 
τη μοναξιά σε εικονίσματα 
και λουλούδια.
Ανεπαίσθητα προχώρησα 
στους πέτρινους τάφους.
Δάκρυσα σαν αντίκρισα 
τις φωτιές 
ν’ ανεβαίνουν στα σύννεφα.
Ξαφνικά μες  στη νύχτα βρέθηκα 
κι ήρθες.
Τρύπωσες στα μάτια μου. 
Φίλησες τα βλέφαρά μου 
και η χαρά έβαψε
τα δάκρυα.
Ήξερα πως  θα ‘ρθεις.
Η καρδιά δεν λαθεύει,
σαν πέφτει στο χώμα 
το ζωντανό φεγγάρι.

 

_

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου