Αποχώρηση...

βήματα παρελθοντικά...

Οι νεκροί ξεχασμένοι πρόγονοι

επανέρχονται τώρα

με την πανάρχαια τιμωρία.

Φράζουν το δρόμο σου,

γκρεμίζουν τις ιδέες σου

για ένα διαφορετικό πέρασμα στον κόσμο.

Οι ενοχές σου σαλεύουν

σε κάθε γωνιά αυτού του σπιτιού

η οργή σου αναμοχλεύει τα ερείπια

το μίσος σου όμως αδύναμο

δεν δίνει λύση.

Έξω από το παράθυρο

βλέπεις να περνάει η παιδική σου ηλικία

άναυδος κοιτάζεις τη ζωή σου,

που σε προσπερνάει

με ένα ποδήλατο και μια

αυτοσχέδια σημαία της ήττας.

Γιατί αλήθεια ποιος δεν θέλησε

να πάρει ένα δρόμο χωρίς γυρισμό

μα δεν τόλμησε κι έχασε για πάντα

τη μάχη απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!