Ίχνη…

20.08.2015

 

Τη νύχτα σβήνω όλα μου τα ίχνη,
που η μέρα καταχράστηκε
διαγράφω τη μνήμη
γίνομαι λήθη
και τσουλάω ήρεμα
σε σκοτεινά μονοπάτια
με οδηγό μου τα αστέρια
να μου φωτίζουν τα μάτια.
Τη νύχτα γίνομαι αέρας γλυκός
και φυσάω με στοργή
στων παιδιών την πληγή.
Γίνομαι ρυάκι δροσερό,
που κυλάω και τραγουδώ
και νανούρισμα γίνομαι απαλό.
Τη νύχτα είμαι ξεχασμένο φυλακτό
ξεχασμένη συγγνώμη,
που σε κάποιον τη χρωστώ.
Κι όταν η επόμενη μέρα ξημερώσει
καινούρια ίχνη να διαγράψω προσπαθώ
χαμένη ακόμα σε ένα όνειρο νυχτερινό…

 

 _

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

    Κυλάει ωραία, σαν μια μελένια υπόσχεση.
    Βρίσκεται εκεί όπου ο ήχος είναι το βήμα προς την μουσική και της ευδαιμονία του όντος.
    Κι ας είναι η ζωή μια λυπητερή ιστορία..

    Απάντηση
  2. Αννα Ρουμελιωτη

    Τα σχολια σας με συγκινουν!Σας ευχαριστω παρα πολυ!!

    Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    Άννα μου με συγκίνησε πολύ το ποίημα σου!!

    Ευχαριστώ γι’ αυτο το μελωδικό, αέρινο ταξίδι!!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Ελένη μου εγώ σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!!

      Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Κι εσύ με συγκινείς Μάχη μου..το μπράβο σου είναι δύναμη!!Σε ευχαριστώ!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου