Select Page

Αγκαζέ

Αγκαζέ

 

- Γιαγιά τί θυμάσαι από τον παππού;
- Τα πάντα! Το βλέμμα του. Το ύφος του. Τις κινήσεις του σώματός του. Τις πολλές ιδιοτροπίες του. Το πρώτο μας φιλί...
- Αλήθεια λες καλέ γιαγιά;
- Βέβαια, καρδούλα μου! Αχ, ήμασταν στη σχολή. Νοέμβρης μήνας. 1,55 εγώ κι αυτός 1,90! Λίγες μέρες αφότου γνωριστήκαμε ήθελε να με πιάσει αγκαζέ. Όπως προχωρούσαμε δίπλα δίπλα, προέκτεινε το χέρι του, αλλά σε λάθος ύψος! Ο αγκώνας του με βρήκε στο στόμα και στη μύτη. Σταματήσαμε ταυτόχρονα. Κοιταχτήκαμε στα μάτια. Συνειδητοποίησε τι είχε γίνει και με ρώτησε αφοπλιστικά: «Να το φιλήσω να περάσει»;
- Και μετά;

 

_

γράφει ο Σωκράτης Τσελεγκαρίδης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Νίκος Φάκος

Μελισσουργώ, διαβάζω και γράφω. Σ' αυτά τα τρία αντίβαρα ακροβατώ και ζω στιγμές. Σ' αυτήν την πορεία βρέθηκα στην όμορφη οικογένεια του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net όπου φιλοξενούνται γραπτά μου. Πιστεύω ότι η δύναμη της γλώσσας έχει μία απειρίζουσα εντροπία και η γραφή είναι ο μοχλός που αποτυπώνει την ύπαρξή μας. Ίσως και τη ματαιοδοξία μας. Ζω στην όμορφη Κύμη και έχω ως το σημείο ισορροπίας μου τις δυο μου κόρες.

2 Σχόλια

  1. drmakspy

    Και μετά;;; Τι τρυφερή αφέλεια παιδική…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!