Ακολούθησέ με

13.06.2020

Ακολούθησέ με στη μοναχική παραλία.
Θα σου δώσω ένα βράχο δίπλα στην αμμουδιά.
Εκεί θα μας υποδεχτεί οικοδεσπότης γελαστός,
ο χρυσαφένιος ήλιος αχτίνες να μας δωρίσει.
Στην άμμο θα χαράξουμε μεγάλους κύκλους
να περιχαρακώνουν τα θέλω μας,
μικρούς για να προσδιορίζουν τις αδυναμίες.
Ο γκριζωπός βράχος θα μας χαρίσει απλόχερα τη σκιά του.
Στις κόγχες του να κρύψουμε τις αναπολήσεις μας,
μαζί με το ψάθινο καπέλο και το δροσερό κανάτι.
Τις αναπολήσεις μας μες στις σχισμάδες να τις βαφτίσουμε, διάφανες να φαίνονται οι επιθυμίες μας.
Ευωδιές ν’ αποκτήσουν οι εσωτερικές μας παρορμήσεις,
αναλαμπές φωτεινές να καθίσουν στα γυμνά μας μάτια,
στην αγάπη να νιώσουμε αναστημένοι με νέες προσδοκίες.

Ακολούθησέ με στις αέρινες περιπλανήσεις μου.
Να φαντάζουμε τριγύρω ολάνθιστοι σε πολύχρωμους κήπους.
Να απλωθεί το μυστικό της γνωριμίας μας,
από ένα μυρωμένο αγέρι ντυμένο με ευφάνταστα στολίδια.
Στο αγαπημένο μας τραγούδι κοινωνοί να γίνουμε και χορωδοί.
Στο χοροστάσι να ξεδιπλώσεις τις ικανότητές σου, ανάμεσα σε ήχους και μελωδίες να λικνίσεις το κορμί σου.
Ανάμεσα στους φίλους να δεχτείς τις ακτίνες του ήλιου
κι επαίνους να πάρεις, διάσπαρτες συμβουλές να θυμηθείς.
Τα πρώτα της νιότης σου σκιρτήματα.

Ακολούθησέ με στους κύκλους των αφρών.
Σου χαρίζω ένα ταξίδι εκεί πάνω σε κάτασπρα άτια,
έστρωσα τις δερμάτινες σέλες του ονείρου στην πλάτη.
Δεν ξέχασα και σχοινιά να κρεμάσω, να γλιστράς στις ανατολές ,
το καλωσόρισμα σου να αποτυπώνεις στα υγρά βότσαλα της παραλίας.
Χαϊμαλιά στόλισα με χάντρες,
να έχεις συμπαραστάτη τον ορίζοντα και τις Νηρηίδες.
Στα σύννεφα ανάερα να πλαγιάζεις, με φιγούρες ανάστροφες, ταξιδευτής κι οδοιπόρος μαζί, στιβαρός οδηγητής των γήινων.
Να γίνεσαι επίγειος καβαλάρης,
να καλπάζεις στη ρώτα των κυμάτων.
Όλη η θωριά σου ένα σύννεφο
που βρέχει τα γιασεμιά με μυρωμένα δάκρυα.
Όλο το σκοτάδι σου μια στωική τριανταφυλλιά
μέσα στο άρωμα της μνήμης.

Ακολούθησέ με στα γοργόφτερα ποτάμια.
Στα κρυστάλλινα νερά με τις πανοπλίες των ιπποτών να αναμετρηθούμε, στα μούσκλια να τριγυρίσουμε περάσματα, ανάμεσα στα πανύψηλα καβάκια και τις ακακίες.
Χρυσόδετες σου έχω φέρει ζώνες, ασημένιες πόρπες και φκιασίδια, στα καλντερίμια να διαβαίνεις, σαν τον άνεμο να χάνεσαι.
Στην όψη σου να ζωγραφίζεις τα στεγνά βότσαλα,
στα χέρια σου να παίζεις τις χάντρες της ψυχής.
Να γυαλίζουν τα μάτια σου όπως αντικατοπτρίζεται η φεγγαρόπετρα πάνω στα νερά,
όπως στροβιλίζονται τα πάθη στη δίνη των ονείρων.

Ακολούθησε! Μια διαδρομή να είναι το ταξίδι μας στην ομορφιά.
Μια αέναη περιπλάνηση στα σοκάκια της συνείδησης προτού μας εξανδραποδίσουν μας αφανίσουν, γι’ ασήμαντη αφορμή στου κύκλου τα γυρίσματα.
Κοστίζει η στιγμή στην αδράνεια απίστευτα,
κλείνουν οι δρόμοι στις ανεπίστροφες διαδρομές.

Ακολούθησε! Τρέξε στου χρόνου να βγούμε το κατώφλι σαν μοναχικοί ταξιδιώτες με ένα μόνο προορισμό.

 

_

γράφει ο Αχιλλέας Φιστουρής

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

φαντάσου

φαντάσου

στον John Lennon    φαντάσου  γαλάζιο σύννεφο στου ορίζοντα τη ράχη  στάλες αγάπης να ραντίζουν τις καρδιές μας  της λήθης άγγιγμα να γίνεται το δάκρυ  κραυγές που ενώθηκαν σε μία οι πληγές μας   φαντάσου  πρασινοκίτρινο χειμέριο λουλούδι  ευωδιάζει μέσ’ στα...

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ' αγαπώ σαν το αλάτι και σαν την άσπρη ζάχαρη πως την πίκρα μου να κρύψω στη ζωή την άχαρη Να 'σαι το ξινό λεμόνι το γλυκό αμύγδαλο να 'σαι το νερό στην βρύση το κρασί στο δίλαβο Να 'σαι ο γλυκός καφές μου φρούτο στο καλάθι μου να δροσίζεις τις βραδιές μου σαν μετρώ...

Αρμονία και ολοκλήρωση

Αρμονία και ολοκλήρωση

Της ψυχής μου το άδειο κατώφλι είναι γεμάτο από το βλέμμα της απουσίας σου. Οι θύμησες, ρεμβασμός και θεία λειτουργία, ρυθμικός χορός και θυσία στης μνήμης το βωμό και η νοσταλγία κρυφή σπονδή στο χρόνο να έχουν και πάλι τα όνειρα αρχή και χρώμα. Της ψυχής σου τ’...

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Σ’ αχούς ασκητικούς ξέφρενο λαμνοκόπι, με λάβρους αυλούς κυλά το υδροκόπι. Της πεθυμιάς τα χείλη την φαντασιά φιλούν, σε ξομπλιαστό μαντήλι γλυκάνισο σφαλνούν. Σε ίσκιους ηλιοδέσμιους απόκαμα να ζω κι ό,τι δεν υποπτεύθηκα με φόβο αναζητώ. Αρχή, συγκίνησες, χαρές,...

Διαβάστε κι αυτά

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Σ’ αχούς ασκητικούς ξέφρενο λαμνοκόπι, με λάβρους αυλούς κυλά το υδροκόπι. Της πεθυμιάς τα χείλη την φαντασιά φιλούν, σε ξομπλιαστό μαντήλι γλυκάνισο σφαλνούν. Σε ίσκιους ηλιοδέσμιους απόκαμα να ζω κι ό,τι δεν υποπτεύθηκα με φόβο αναζητώ. Αρχή, συγκίνησες, χαρές,...

Παξοί

Παξοί

Στων Επτανήσων τον ιστό σαν πίνακας ζωγραφιστό ένα νησάκι σπάνιο το κάλλος του ουράνιο   Γαλαζοπράσινα νερά καθάρια κρυσταλλένια ο ήλιος λούζει από ψηλά μ αστράκια ασημένια   Ο Ποσειδώνας διάλεξε την Κέρκυρα για στόχο και με την Τρίαινα έκοψε κομμάτι από τον...

Το τέλος

Το τέλος

Τα πάντα έχουν ένα τέλος. Τέλος καλό, τέλος στυφό ή θλιβερό. Το τέλος που μας αξίζει ή μας πρέπει ό,τι η μοίρα έχει γράψει ή προβλέπει για να κλείσει την αυλαία της ζωής.   Το ταξίδι, κάποτε τελειώνει ο κύκλος της ζωής, πρέπει να κλείσει. Μόνοι γεννιόμαστε και...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου