Ακολούθησέ με

13.06.2020

Ακολούθησέ με στη μοναχική παραλία.
Θα σου δώσω ένα βράχο δίπλα στην αμμουδιά.
Εκεί θα μας υποδεχτεί οικοδεσπότης γελαστός,
ο χρυσαφένιος ήλιος αχτίνες να μας δωρίσει.
Στην άμμο θα χαράξουμε μεγάλους κύκλους
να περιχαρακώνουν τα θέλω μας,
μικρούς για να προσδιορίζουν τις αδυναμίες.
Ο γκριζωπός βράχος θα μας χαρίσει απλόχερα τη σκιά του.
Στις κόγχες του να κρύψουμε τις αναπολήσεις μας,
μαζί με το ψάθινο καπέλο και το δροσερό κανάτι.
Τις αναπολήσεις μας μες στις σχισμάδες να τις βαφτίσουμε, διάφανες να φαίνονται οι επιθυμίες μας.
Ευωδιές ν’ αποκτήσουν οι εσωτερικές μας παρορμήσεις,
αναλαμπές φωτεινές να καθίσουν στα γυμνά μας μάτια,
στην αγάπη να νιώσουμε αναστημένοι με νέες προσδοκίες.

Ακολούθησέ με στις αέρινες περιπλανήσεις μου.
Να φαντάζουμε τριγύρω ολάνθιστοι σε πολύχρωμους κήπους.
Να απλωθεί το μυστικό της γνωριμίας μας,
από ένα μυρωμένο αγέρι ντυμένο με ευφάνταστα στολίδια.
Στο αγαπημένο μας τραγούδι κοινωνοί να γίνουμε και χορωδοί.
Στο χοροστάσι να ξεδιπλώσεις τις ικανότητές σου, ανάμεσα σε ήχους και μελωδίες να λικνίσεις το κορμί σου.
Ανάμεσα στους φίλους να δεχτείς τις ακτίνες του ήλιου
κι επαίνους να πάρεις, διάσπαρτες συμβουλές να θυμηθείς.
Τα πρώτα της νιότης σου σκιρτήματα.

Ακολούθησέ με στους κύκλους των αφρών.
Σου χαρίζω ένα ταξίδι εκεί πάνω σε κάτασπρα άτια,
έστρωσα τις δερμάτινες σέλες του ονείρου στην πλάτη.
Δεν ξέχασα και σχοινιά να κρεμάσω, να γλιστράς στις ανατολές ,
το καλωσόρισμα σου να αποτυπώνεις στα υγρά βότσαλα της παραλίας.
Χαϊμαλιά στόλισα με χάντρες,
να έχεις συμπαραστάτη τον ορίζοντα και τις Νηρηίδες.
Στα σύννεφα ανάερα να πλαγιάζεις, με φιγούρες ανάστροφες, ταξιδευτής κι οδοιπόρος μαζί, στιβαρός οδηγητής των γήινων.
Να γίνεσαι επίγειος καβαλάρης,
να καλπάζεις στη ρώτα των κυμάτων.
Όλη η θωριά σου ένα σύννεφο
που βρέχει τα γιασεμιά με μυρωμένα δάκρυα.
Όλο το σκοτάδι σου μια στωική τριανταφυλλιά
μέσα στο άρωμα της μνήμης.

Ακολούθησέ με στα γοργόφτερα ποτάμια.
Στα κρυστάλλινα νερά με τις πανοπλίες των ιπποτών να αναμετρηθούμε, στα μούσκλια να τριγυρίσουμε περάσματα, ανάμεσα στα πανύψηλα καβάκια και τις ακακίες.
Χρυσόδετες σου έχω φέρει ζώνες, ασημένιες πόρπες και φκιασίδια, στα καλντερίμια να διαβαίνεις, σαν τον άνεμο να χάνεσαι.
Στην όψη σου να ζωγραφίζεις τα στεγνά βότσαλα,
στα χέρια σου να παίζεις τις χάντρες της ψυχής.
Να γυαλίζουν τα μάτια σου όπως αντικατοπτρίζεται η φεγγαρόπετρα πάνω στα νερά,
όπως στροβιλίζονται τα πάθη στη δίνη των ονείρων.

Ακολούθησε! Μια διαδρομή να είναι το ταξίδι μας στην ομορφιά.
Μια αέναη περιπλάνηση στα σοκάκια της συνείδησης προτού μας εξανδραποδίσουν μας αφανίσουν, γι’ ασήμαντη αφορμή στου κύκλου τα γυρίσματα.
Κοστίζει η στιγμή στην αδράνεια απίστευτα,
κλείνουν οι δρόμοι στις ανεπίστροφες διαδρομές.

Ακολούθησε! Τρέξε στου χρόνου να βγούμε το κατώφλι σαν μοναχικοί ταξιδιώτες με ένα μόνο προορισμό.

 

_

γράφει ο Αχιλλέας Φιστουρής

Ακολουθήστε μας

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

Αστρόσκονη

Αστρόσκονη

Παίρνεις το κάρβουνο και σχεδιάζεις. Τι σχεδιάζεις παιδί; Σχεδιάζεις ό,τι ζωντανό βλέπεις, με το κάρβουνο τα χέρια σου βάφονται, όμως όχι μαύρα. Γεμίζουν χρώματα. Παίρνεις τις ξυλομπογές και ζωγραφίζεις. Τι ζωγραφίζεις μικρέ άνθρωπε; Ζωγραφίζεις βουνά, λίμνες, κι...

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

2021

2021

Ντοπαρισμένοι εγκέφαλοι. Θεϊκά συναισθήματα σε σώματα θνητά. Πόλεμοι αναίμακτοι. Το αίμα μας τελείωσε, η παράνοια δίνει γροθιά στα σωθικά. Ταξικοί παλαίμαχοι. Μεταφέρουμε τη θλίψη μας με τα γυμνά μας πέλματα και βάζουμε φωτιά σ’ ό,τι γεννά φθορά.   Και μετά μία...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

2021

2021

Ντοπαρισμένοι εγκέφαλοι. Θεϊκά συναισθήματα σε σώματα θνητά. Πόλεμοι αναίμακτοι. Το αίμα μας τελείωσε, η παράνοια δίνει γροθιά στα σωθικά. Ταξικοί παλαίμαχοι. Μεταφέρουμε τη θλίψη μας με τα γυμνά μας πέλματα και βάζουμε φωτιά σ’ ό,τι γεννά φθορά.   Και μετά μία...

Εποχικά

Εποχικά

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Άδειο σπίτι

Άδειο σπίτι

Μπήκα μετά από καιρό. Στο άδειο σπίτι. Με πήρε αγκαλιά το κύμα του χρόνου. Ήταν κρυμμένος εκεί πριν από μένα. Χρόνος Οικόσιτος. Χρόνος Άγγελος. Άυλος. Η ρομφαία του, ακίδα διπλόχορδη.   Περιφέρεται Ανάμεσα στ’ αγαπημένα φορέματα της μάννας. Άδεια φορέματα στις...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου