Ακούει κανείς;

18.04.2014

 

Σίγησαν οι φωνές σ’ ένα κόσμο άδικο

σίγησαν οι ψυχές,μέσα στην άβυσσο

γκρέμισαν κάστρα, εισέβαλαν στα κελιά

γιόμισαν τον κόσμο, με φόβο και ψευτιά.

Πόνεσαν ανθρώπους και το μαχαίρι ένιωσαν

πίκρες μικρές που έριξαν, τα ρούχα στη φωτιά.

Κι ενώ φωνάζεις, για να μπορέσεις να ακουστείς,

αναρωτιέσαι, «Ακούει κανείς;»

Σκίστηκαν πανιά, μέσα σε καταιγίδες

τζάμια γίνανε θρύψαλα, χάθηκαν ελπίδες

βάρκες βγήκαν στη στεριά, σκούριασαν τα σκαριά τους

και τα τουφέκια σίγησαν, δε βρήκαν τη λαλιά τους

και οι κιθάρες σίγησαν, οι νότες δε γιορτάζουν

σαν να τις φυλακίσανε και αυτές γλυκά φωνάζουν,

«Ακούει κανείς;»

Πάγωσε ο χρόνος και έχουν μείνει οι φωνές

έργα ζωής σε ασπρόμαυρη ταινία

σε άδεια βαγόνια φυλακίσανε ψυχές

τρένο που έφυγε σε άγνωστη πορεία.
 
 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Πέρσα Μαρμαρινού

    ευχαριστώ πολύ τα σχόλιά σας με ενθαρρύνουν να συνεχίσω

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου