Ακούει κανείς;

Δημοσίευση: 18.04.2014

Ετικέτες

Κατηγορία

 

Σίγησαν οι φωνές σ’ ένα κόσμο άδικο

σίγησαν οι ψυχές,μέσα στην άβυσσο

γκρέμισαν κάστρα, εισέβαλαν στα κελιά

γιόμισαν τον κόσμο, με φόβο και ψευτιά.

Πόνεσαν ανθρώπους και το μαχαίρι ένιωσαν

πίκρες μικρές που έριξαν, τα ρούχα στη φωτιά.

Κι ενώ φωνάζεις, για να μπορέσεις να ακουστείς,

αναρωτιέσαι, «Ακούει κανείς;»

Σκίστηκαν πανιά, μέσα σε καταιγίδες

τζάμια γίνανε θρύψαλα, χάθηκαν ελπίδες

βάρκες βγήκαν στη στεριά, σκούριασαν τα σκαριά τους

και τα τουφέκια σίγησαν, δε βρήκαν τη λαλιά τους

και οι κιθάρες σίγησαν, οι νότες δε γιορτάζουν

σαν να τις φυλακίσανε και αυτές γλυκά φωνάζουν,

«Ακούει κανείς;»

Πάγωσε ο χρόνος και έχουν μείνει οι φωνές

έργα ζωής σε ασπρόμαυρη ταινία

σε άδεια βαγόνια φυλακίσανε ψυχές

τρένο που έφυγε σε άγνωστη πορεία.
 
 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Έγινες πια η Προσευχή μου η Βραδινή… Μικρή αόρατη Θεά... Βρέχει-Φυσάει και είσαι Συ που  απέναντί μου στέκεις και με Προκαλείς, με Προσκαλείς να πολεμήσω το Ανίκητο   Να νικήσω το Απύθμενο Βάθος της Άγνοιας.   Μα πώς να σε γνωρίσω Ουρανέ, που δε σε φτάνω πώς...

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Πέρσα Μαρμαρινού

    ευχαριστώ πολύ τα σχόλιά σας με ενθαρρύνουν να συνεχίσω

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου