ακροβάτης του ονείρου

20.05.2020

Η πρώτη ποιητική συλλογή της Ασημίνας Λεοντή.

 

 

ακροβάτης του ονείου

 

 
Λεπτομέρειες
συγγραφεάς: Ασημίνα Λεοντή
εκδόσειςτοβιβλίο
σελίδες: 56
ISBN: 978-618-5348-10-6
εκδοτική επιμέλεια: Δήμος Χλωπτσιούδης
γλώσσα: Ελληνικά

έτος έκδοσης: 2020

Το βιβλίο μπορείτε να το κατεβάσετε ελεύθερα κάνοντας κλικ στην εικόνα πιο κάτω

download_64px

Διαβάζοντας ποιήματα της κυρίας Λεοντή, σε τυχαία σειρά, θυμήθηκα μια αποστροφή από συνέντευξη του σπουδαίου ζωγράφου Δημήτρη Μυταρά.

-Κάνετε πορτραίτα κύριε Μυταρά;

-Αν τύχει και μου ζητήσουν, ναι.

-Πιστά;

-Τον εαυτό μας ζωγραφίζουμε στα πρόσωπα των άλλων…

Θέλω να πω με αυτό πως η ποίηση της κυρίας Λεοντή είναι πρώτα απ’ όλα αληθινή… πίσω από τους στίχους της και ανεξάρτητα από το θέμα υπάρχει σαν υπόστρωμα η δική της προσωπική μελαγχολία και πόνος… και αυτή την ατμόσφαιρα προσωπικής θλίψης έχει την ικανότητα να την εξυψώνει σε συλλογική μνήμη και συνείδηση με τρόπο που ο προσεκτικός αναγνώστης να αναγνωρίζει κομμάτια της δικής του εμπειρίας, και να ταυτίζεται… μα αυτό δεν είναι η πεμπτουσία της τέχνης; Να συμφιλιώνει τον καλλιτέχνη με τις αγωνίες του; Υπαρξιακές, κοινωνικές, επιθυμίες που απωθήθηκαν, χάσματα ανάμεσα στο υπαρκτό και το ποθητό; έρωτες που δεν ευδοκίμησαν, αγάπες που μαράθηκαν, σχέσεις που βούλιαξαν, έκδηλη αγωνία για όσα συμβαίνουν στην κοινωνία γύρω μας, πόνος για τα παιδιά που χάνονται σε αυτοκαταστροφικές επιλογές και όλα αυτά μέσα από μια θαυμαστή ποιητικότητα όπου συναντάς φράσεις και στίχους ζηλευτούς που εκπλήσσουν με το λυρισμό τους και την λεπτή ευαισθησία τους…

Τούτη η ποίηση όσο και αν η ποιήτρια προσπαθεί να αποστασιοποιείται από τα ποιήματά της είναι βαθιά προσωπική, απολογητική, αυτοκριτική με τρόπο που της επιτρέπει σε άλλα ποιήματα να γίνεται αυστηρή προς τους άλλους και έντονα ελεγκτική μέσα από την διεισδυτική ματιά της που όμως σε καμία στιγμή δεν αναιρεί την βαθιά συναισθηματική φόρτιση της έκφρασης. Κοντολογίς είναι μια ποίηση ψυχής που εξομολογείται και αγωνιά να συναντηθεί με άλλες γύρω της ψυχές που να την νοιώσουν και να τις νοιώσει… Σε αυτήν εδώ την συλλογή ποιημάτων της συνάντησα ποιήματα που προσωπικά με άγγιξαν βαθιά και πιστεύω πως το ίδιο θα συμβεί με κάθε ευαίσθητο αναγνώστη, όσο απαιτητικός και αν είναι…

Εύχομαι τούτο το βιβλίο, τούτα τα ποιήματα, να είναι καλοτάξιδα στις καρδιές των αναγνωστών και να τύχουν της δικαίωσης που τους πρέπει.

 

Θ. Αργυρόπουλος

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Asimina Leonti

    Σ’ευχαριστώ Λένα!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου