Ακόμα

Δημοσίευση: 3.04.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

a11_b

Βαρύγδουπες δηλώσεις τη μέρα

συνωστισμένοι μπροστά σ’ άγραφες σελίδες

γυρεύουμε να γράψουμε για το νόημα τής ζωής.

Με εικόνες μέσα σε κόσμο ηλεκτρονικό ταξιδεύουμε.

Αντέχουμε, λέμε, λίγο ακόμα

μπορούμε να περιμένουμε, λίγο ακόμα

να κάνουμε κάποια σχέδια ακόμα, να ελπίζουμε

πως κάποιο αποτύπωμα θ’ αφήσει η ύπαρξή μας

με επιθυμίες παιδικές, που βυθίστηκαν στη λήθη

μ’ ένα σφίξιμο στο στήθος, για λίγο ακόμα.

Μέχρι να έρθει η νύχτα και να δούμε

πως έχουμε ακόμα τα δεσμά πάνω μας

κι ούτε μια πράξη μας δεν πλησίασε τα «θέλω»

ούτε ένα βλέμμα ευθύ και καθάριο δε μοιράσαμε

μόνο τα ίχνη μιας ακόμη ματαίωσης

κρέμονται μαζί με το σκυμμένο μας κεφάλι.

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 25 – 26 Μαΐου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 25 – 26 Μαΐου 2024

Real News https://youtu.be/qfdFLiYwg8gΚαθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να...

Ήρωες

Ήρωες

Πόσο ακόμη; Με περιβάλλει μια θάλασσα που ξεκίνησε στο στομάχι μου, είμαι δεκαοκτώ σήμερα και η τρικυμία συνεχίζει. Έχω όμως πάντα το κεφάλι στον ουρανό και αν βουτήξω, με ζεσταίνουν τα χέρια του ήλιου, είμαι δεκαοκτώ χρονών αλλά με κρατάνε ακόμη σαν παιδί. Λέω θα...

τρεις ξένες ιστορίες

τρεις ξένες ιστορίες

Α. Επέμενε η μάνα πως την περίμεναν Δεν έλεγε ποιοι Δε θα είχε σημασία Οι φρουροί την κοιτούσαν -ήξεραν πως δεν τους φοβόταν Έτσι, σαν πέρασε μέσα τους εκείνοι κοιτούσαν εκείνον τον άγγελο που ζωγράφιζε στον δεξί κίονα έναν Ερμή που αναρωτιόταν   Β. Οι εικόνες...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

τρεις ξένες ιστορίες

τρεις ξένες ιστορίες

Α. Επέμενε η μάνα πως την περίμεναν Δεν έλεγε ποιοι Δε θα είχε σημασία Οι φρουροί την κοιτούσαν -ήξεραν πως δεν τους φοβόταν Έτσι, σαν πέρασε μέσα τους εκείνοι κοιτούσαν εκείνον τον άγγελο που ζωγράφιζε στον δεξί κίονα έναν Ερμή που αναρωτιόταν   Β. Οι εικόνες...

Μέρες αργίας

Μέρες αργίας

Κυριακή των Βαΐων: Οι κλητοί – υποκριτικά -, στρώνουν χάμω, τις δάφνες του μετέπειτα θρήνου.   Μεγάλη Δευτέρα: οι θύρες κλείνουν αμετάκλητα για τις μωρές παρθένους.  Άραγε πόσα αμετάκλητα δεν συνειδητοποίησαμε ακόμη;  Και πόσα ακόμη μας περιμένουν;   Μεγάλη...

Ένα παιδί φαντάζεται…

Ένα παιδί φαντάζεται…

Ένα παιδί φαντάζεται με τρόπο ίσως τρελό και μακρινό, μα πάντα γι’ αυτό αληθινό, και πάντα ενθουσιάζεται. Μην τυχόν κανείς του πει πως αυτό δεν είν’ σωστό και συγχρόνως είν’ κουτό, γιατί πολύ θα πληγωθεί. Και αν κανείς ποτέ αναρωτηθεί γιατί το κάνει αυτό, τον μικρό...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. sofia25164

    “κι ούτε μια πράξη μας δεν πλησίασε τα «θέλω»

    ούτε ένα βλέμμα ευθύ και καθάριο δε μοιράσαμε”
    Καθηλωτικές οι αλήθειες σου Άννα μου…αγγίζουν αιχμηρά την ψυχή μου! Σ’ ευχαριστώ!!!

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    …Αντέχουμε, λέμε, λίγο ακόμα

    μπορούμε να περιμένουμε, λίγο ακόμα

    να κάνουμε κάποια σχέδια ακόμα, να ελπίζουμε

    πως κάποιο αποτύπωμα θ’ αφήσει η ύπαρξή μας

    με επιθυμίες παιδικές, που βυθίστηκαν στη λήθη…

    Άννα μου με άγγιξαν τα δυνατά λόγια σου ειλικρινά!! Αισιοδοξώ όμως, πως η λήθη θα γίνει θύμιση…

    Απάντηση
  3. Βάσω Καρλή

    Με εικόνες μέσα σε κόσμο ηλεκτρονικό ταξιδεύουμε. Ποιος το φανταζόταν; Πόσο “ακόμα” θα αντέξουμε; Πολύ καλό, Άννα!!!

    Απάντηση
  4. metalkon

    Τι όμορφο ποίημα! Και πόσο αισιόδοξο!
    Εγώ θα έβαζα για τίτλο το… Μέχρι να έρθει η νύχτα…
    Πόσο όμορφος ο κόσμος! Ότι κι αν κάνουμε τη μέρα, όσο κι αν μας βαραίνει, η νύχτα έρχεται! Και κάνουμε τον απολογισμό μας!
    Υπέροχη ζωή! Δε σταματά ποτέ να ξημερώνει η καινούρια μέρα! Δε θα πάψει ποτέ να μας δίνει ευκαιρίες να αλλάξουμε! Να κάνουμε νέα αρχή και να δημιουργήσουμε ένα καινούριο εαυτό! Όπως τον θέλουμε! Όποτε το θελήσουμε!
    Σ’ ευχαριστώ Άννα που μου το θύμησες!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου