Select Page

Αλλοτρίωση

Αλλοτρίωση

Κομμένα πρόσωπα σκορπισμένα στους δρόμους

ακέφαλα περπατούν τα κορμιά

με ένα νήμα δεμένοι, μαριονέτες

της ρουτίνας είμαστε καθρέφτες.

Άνοιξη και καλοκαίρι στα πλακόστρωτα κλαίνε

Φθινόπωρο και Χειμώνας στα πεζοδρόμια με

μαραμένα τα χέρια.

Βγαλμένα τα μάτια από το πρόσωπό μου

ψάχνουν τον χαμένο μου εαυτό.

Μα ποιο κορμί από όλα αυτά είναι το δικό μου

ίδια η φορεσιά , ίδια όλα μια φτιαξιά

πανομοιότυπα όλα ετούτα τα κορμιά

από τα ίδια μηχανικά εξαρτήματα πλασμένα.

Ίδια όλα… όλα ίδια

και ποιο είναι το δικό μου;

Ξένα όλα... όλα ξένα πια...

κι εγώ πιο ξένος ακόμα.

Ποιος είμαι; Ρωτάω

Ποιος είσαι; Ρωτάς κι εσύ εμένα.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!