Αλυσίδες, της Άννας Ρουμελιώτη

31.07.2016

Σιωπηλοί οι κρίκοι της αλυσίδας σου

ώρα έκτη πρωινή και τριάντα λεπτά.

Μια μουσική θλιμμένη υμνεί έναν θάνατο

κάθε μέρα τέτοια ώρα

ακούγεται όμως από πολύ μακριά

ίσως από έναν άλλον κόσμο.

Σηκώνεσαι και προσπαθείς να ακούσεις

χρόνια έχεις να ακούσεις αληθινή μουσική

μόνο τον ήχο από τα σουρσίματά σου γνωρίζεις

στεγνά και μονότονα σβάρνα στα ντουβάρια σαν περνάς.

Δουλειά όμως τώρα…

μπαίνεις στο πρόγραμμα οι εργασίες ξεκινούν

και έχουν ως εξής και τίποτα άλλο

κι εσύ εφεξής δεν κάνει να ρωτάς,

δεν κάνει να νομίζεις, δεν κάνει να μιλάς

ας είσαι με χίλιους άλλους δίπλα σου

δεν κάνει που σου λένε ούτε να τους κοιτάς.

Κομμάτια όλοι σας στην αλυσίδα παραγωγής

δέσμιοι και υπ΄ ατμόν αν χρειαστεί .

Χίλιοι και βάλε περιμένουν στην ουρά

γι αυτό σκύψε το κεφάλι και δούλευε συστηματικά

και ούτε μια στιγμή να μην σκεφτείς

τους κρίκους της αλυσίδας πως μπορείς να σπάσεις

και να αρχίσεις πια να ζεις.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

11 σχόλια

11 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Τι σού είναι λοιπόν και αυτή η ανθρώπινη δουλεία, πραγματική και μεταφορική! ήρωας αυτός που καταφέρνει και σπάζει τον πρώτο κρίκο ..Από κει και μετά σαν να γίνονται πιο ανεκτά τα πράγματα.
    Πολύ ωραίο Άννα .
    Οι βουτιές καλά κρατούν ;;;;Περιμένουμε φωτογραφίες .

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Πολύ δυνατά και η εικόνα και οι λέξεις σου Άννα μου!!! Έτσι ακριβώς όλο παραπονιόμαστε πως δεν είναι ζωή αυτή. Πως δεν αντέχουμε τη μιζέρια μας … Πως θέλουμε να αλλάξουμε και να απαλλαγούμε από τις αλυσίδες μας!!!
    Συνεχίζουμε όμως να λειτουργούμε με τον ίδιο τρόπο, να σπέρνουμε τους ίδιους σπόρους, να ποτίζουμε με τις ίδιες ιδέες, να βάζουμε τις ίδιες ταμπέλες και πάντα να κατηγορούμε τους άλλους για τις δικές μας αλυσίδες! Ενώ είναι απλό, μόνοι μας δημιουργήσαμε τα δεσμά μας… Είναι απλό!!!!!!! Ευχαριστούμε πολύ για τη μοιρασιά… Να έχεις μια όμορφη εβδομάδα!!!

    Απάντηση
  3. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ ωραίο δοσμένο Άννα!
    Καλησπέρα!

    Απάντηση
  4. Χριστινα Σουλελε

    Μια θλιβερη πραγματικοτητα, δοσμενη με στιχους δυνατους. Σαν να ακουω τους χτυπους της αλυσιδας. Την καλησπερα μου!

    Απάντηση
  5. Βάσω Καρλή

    Βαριές και ασηκωτες οι αλυσίδες που είμαστε υποχρεωμένοι να σηκωνουμε στην καθημερινότητά μας. Πάρα πολύ ωραίο Άννα.

    Απάντηση
  6. Μάρθα Δήμου

    Πολύ ωραία δοσμένη η δουλεία μας στην καθημερινή ρουτίνα, Άννα. Μου άρεσε πολύ. Καλή συνέχεια!

    Απάντηση
  7. Άννα Ρουμελιώτη

    Καλημέρα και καλό μήνα σε όλες σας εύχομαι!Λένα μου μακάρι να ήταν φανταστική αυτή η δουλεία μα δεν είναι…. οι βουτιές επισήμως ξεκινούν σε λίγες μέρες να είσαι καλά!Σοφία μου μακάρι να μπορέσουμε όλοι να σπάσουμε έστω κι έναν κρίκο από αυτή τη βαριά αλυσίδα που μας σέρνει…δεν είναι εύκολο καθόλου, αλλά ούτε και ακατόρθωτο ελπίζω. Έλενά μου σε ευχαριστώ για τη συντροφιά και για τα καλά σου λόγια. Χριστίνα μου ναι είναι μια θλιβερή πραγματικότητα που τη ζούμε όλο και πιο έντονα. Βάσω σε ευχαριστώ πολύ για το πέρασμα και τα καλά σου λόγια. Μάρθα πολύ χαίρομαι που σου άρεσε να είσαι καλά!

    Απάντηση
  8. Αθηνά Μαραβέγια

    Τώρα εγώ, και μετά από τόσες μέρες, τι να πω; Πώς έχεις άδικο; Με ΤΙΠΟΤΑ, όμως…
    Τουλάχιστον, είμαστε από τους τυχερούς ανθρώπους, που μέσα από τις λέξεις που σκορπίζουμε, έχουμε την ψευδαίσθηση πως έχουμε τη δυνατότητα να σπάμε τον κρίκο που μας δένει με τα βαριά δεσμά μας…
    Φιλιά πολλά και καλό Σαββατοκύριακο!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιωτη

      Ακριβεστατη ή τοποθέτηση σου Αθηνα μου θα συμφωνησω απόλυτα μαζί σου. Καλό Σαββατοκύριακο να έχουμε!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου