Ανάσα

Δημοσίευση: 8.12.2022

Ετικέτες

Κατηγορία

Σύγχρονη πόλη

Αέρας, γη, νερό, αρχέγονα στοιχεία δομικά

ζωής σε τούτο τον πλανήτη

Κι ύστερα η φωτιά που δώρο από τον Προμηθέα

 δόθηκε από λύπηση στον άνθρωπο για τα δεινά του.

 

Ανάσα την ανάσα, φυτά και ζωντανά της γης κερδίζουν τη ζωή

Φουσκώνουνε τα σπλάχνα τους τον καθαρό αέρα

κι άπληστα ρουφάνε τα ρουθούνια τους και τα φυλλώματά τους

τον κύκλο της οντότητας μήπως ολοκληρώσουν.

 

Σε μια πλατεία του Πεκίνου ένας γέρος βήχει απελπισμένος

Βαριά η ανάσα του και στο παγκάκι ξεψυχάει

Ένα παιδί, στο Νέο Δελχί, βαρύ και πένθιμο αέρα αναπνέει

παίζοντας έξω από τη φτωχική παράγκα, μες στη λάσπη

Στο Ρίο, στο Λονδίνο, στη Νέα Υόρκη, στην Αθήνα

ο πόλεμος για μια μπουκιά αέρα πιο σκληρός

κι απ’ τις οβίδες που το χώμα ανελέητα τρυπάνε

Στη Χιροσίμα και το Τσέρνομπιλ μυρίζει θάνατο ακόμα ο αέρας

για να θυμίζει το Κακό, της αφροσύνης γόνο.

Κι οι καπνοί απ’ τις μεγάλες τις φωτιές μαύρα στέφανα

στης πόλης το κεφάλι

Τούτος ο βρώμικος αέρας μοιάζει θηλιά πολύ σφιχτή

που ανελέητα πνίγει

 

Η ανάσα ακριβή πολύ κι ας είναι θείο δώρο!

 

_

γράφει η Πολυξένη Βακιρλή

Ακολουθήστε μας

Νερό σε Στέρνα

Νερό σε Στέρνα

Η έμπνευσή μου για ‘Σένα Είναι αστείρευτη,   Σα Νερό σε Στέρνα.   Η Στέρνα είμαι ‘γω,   Είσαι το Nερό.   Δροσίζομαι,   Μα  π ο τ έ  δεν  ξ ε δ ι ψ ώ.   _ γράφει η Παρασκευή...

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Περί δύναμης

Περί δύναμης

Στο φεγγαρόφωτο, μια επίκληση - να μου φανερωθείς και πάλι,  αποδεσμευμένη τούτη τη φορά από μετρημένες περηφάνιες.  Και να ’σαι, ήλιος στο σκοτάδι μου,  στο μάγουλό μου το ζεστό σου χέρι,  γυμνή, αναψοκοκκινισμένη.  Χάρη απελπισίας σού ζητάω - μείνε.  Μα εσύ, το...

Το Μαβί Παρεό

Το Μαβί Παρεό

Ναι,  Αλλ’ εκείνο το Παρεό, Που το θαλασσώνεις καμιά δεκαριά φορές τον χρόνο Δεσμεύοντάς το να ρουφά από μέσα σου  Tην αβάσταχτα περιχαρακωμένη αλμύρα -Μα να γλυκίζεται όσο τ ί π ο τ ε άλλο Που περιτέχνως ελάχιστα το υγραίνεις Και α ρ γ ά, α π ο λ α υ σ τ ι κ ά Σα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου